اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٧٠ - حاج میر محمّد صادق مدرّس خاتون آبادی
٣١١ در کتابخانه مدرسه فیضیه قم موجود است.[١]
کتاب دارای حواشی متعددی به نقل از مجلسی اوّل است که شخصی غیر از کاتب متن کتاب آنرا نوشته است. زیرا تولّد ملّا محمّد تقی مجلسی در سال ١٠٠٣ق و بعد از کتابت این کتاب بوده است.
[مؤلف فقید در «زندگینامه علّامه مجلسی» صاحب عنوان را به عنوان یکی از شاگردان و یا مجازین ملّا محمّد تقی مجلسی ذکر کرده که صحیح نیست.]
میرزا صادق گویای نطنزی*
میرزا صادق حسینی نطنزی متخلّص به «گویا»، شاعر ادیب قرن یازدهم هجری. او برادرزاده میر ابوالمعالی حسینی برزرودی نطنزی واقعه نویس و داماد او بود. در اصفهان به تحصیل علوم نقلی و عقلی نزد جمعی از دانشمندان اصفهان از جمله علّامه ملّا سلطان حسین ندوشنی یزدی پرداخت. چندی نگذشت که به او شوریدگی و سودا غالب شد. او ترک درس و بحث کرده، به کاشان رفت و قهوه خانه ای خریده و در آنجا فوت شد. سال فوتش معلوم نیست ولی مُسَلّم است که قبل از سال ١٠٨٣ق اتّفاق افتاده است.[٢]
از اوست:
جایی که ترک سر اوّلین قدم بود غفلت نگر که طره به دستار می زنند
میر محمّد صادق موسوی خواجوئی
میر محمّد صادق موسوی خواجوئی، عالم فاضل کامل [از علمای قرن دوازدهم هجری] در ماه شعبان المعظّم سال ١٢٠٣ق وفات یافته و در یکی از اطاق های تکیه خاتون آبادی ها در تخت فولاد مدفون شد.[٣]
[١] فهرست فیضیه (استادی)، ج١، ص٢٧٤؛ زندگینامه علّامه مجلسی، ج٢، ص٣٩٠.
[٢] تذکره نصرآبادی، ج١، صص ١٦٠ و ١٦١؛ میراث فرهنگی نطنز، ج٢، صص ١١٢ و ١١٣.
[٣] رجال اصفهان یا تذکره القبور، ص٢١٨؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٧١٣؛ سیری در تاریخ تخت فولاد، ص١١٤.