اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٨٦ - سیّد زین العابدین طباطبائی ابرقوئی
شیخ سعدالدّین بن نجم الدّین بن حسن بن علی طبری از علماء قرن هفتم هجری. وی در سال ٦٧٣ق به اصفهان وارد شده و مشاهده کرد که مردم این شهر برخی صحابه را مقدّم بر خویشان پیغمبر می داشتند (اهل سنّت) و عدّه ای خویشان را برتر از صحابه می دانستند. (شیعه) لذا او کتاب «تفضیل القرابه علی الصّحابه» را تألیف نمود. به همین دلیل علّامه شیخ آقابزرگ طهرانی وی را شیعه دانسته است.[١]
ملّا سعدی رشتی
مولی سعدی رشتی گیلانی، از فضلاء و علماء قرن یازدهم هجری است. وی در مدرسه شیخ لطف اللّه اصفهان ساکن بوده و به تدریس می پرداخته است. در کتاب «فرائد القوائد» ذکری از او شده است.[٢]
محمّد سعید ابهری
محمّد سعید ابهری، عالم فاضل [در قرن یازدهم هجری] احتمالاً از شاگردان علّامه مولی محمّد باقر مجلسی است.
از آثارش: کتابت نسخه ای است از مجلد سیزدهم کتاب «بحارالانوار» که آنرا در سال ١٠٨٨ به خط نسخ کتابت نموده و نسخه در حاشیه تصحیح شده است. علّامه مجلسی در صفحه آخر در ربیع الثّانی ١٠٩٦ق می نویسد که با نسخه اصل مقابله شده است. کتاب به شماره ٣٥٧٧ در کتابخانه آیت اللّه مرعشی در قم موجود است.[٣]
فایده: «ابهر» از بلوک «جی» و متّصل به شهر [است] و اکنون به نام «اَبَر» (به فتح اول و دوم) معروف است.
[١] الانوار السّاطعه، ص٧٣؛ الذریعه، ج٤، ص٣٦٠.
[٢] الروضه النضره، ص٢٤١؛ دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦٥٥.
[٣] فهرست مرعشی، ج٩، ص٣٦٢.