اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٢٩١ - ژولیده اصفهانی
و طبعی روان داشته است. متأسفانه دیوان اشعار او به نام دانشمند و فیلسوف معاصر و همنامش «قاضی سعید قمی» به چاپ رسیده است! در این اشعار او «حکیم» و «سعید» تخلّص کرده است. در تذکره ها تخلّص او را «تنها» ذکر کرده اند.
سال وفات میرزا محمّد سعید حکیم، به روشنی معلوم نیست ظاهرا پس از وفات برادر بزرگترش در سال ١٠٨٤ق چند سالی زیسته است.
مجموعه ای از تألیفات او در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران موجود است که شامل رساله های زیر است:
١. «دستورالعمل مجمل در باب بعضی تب های کثیرالوقوع»٢. «اسرار الصنّآیع»٣. «کلید بهشت»٤. «الاصل الاصیل» یا «الاصول الآصفیّه»٥. «تشریح عظام رأس الفکّ الأعلی»، به نام شاه صفی٦. «تعلیقات الاشارات متنا و شرحا».
و سایر تألیفات او نیز به قرار زیر است:
٧. «تریاق قدسی»٨. «مکاتبات فیض و میرزا محمّد سعید حکیم»٩. «دیوان اشعار»
نسخه ای از «اسرار الصنایع» در کتابخانه آیت اللّه فاضل خوانساری در خوانسار موجود است.
متأسفانه اکثر شرح حال نویسان و فهرست نگاران تألیفات میرزا محمّد سعید حکیم را به دیگران نسبت داده اند. از جمله «اسرار الصنایع» و «کلید بهشت» را از قاضی سعید قمی و برخی از ملّا رجبعلی تبریزی دانسته اند.
علّامه محقّق آیت اللّه حاج سیّد محمّد علی روضاتی (مدظله) در اولین گفتار از کتاب «دومین دوگفتار» به طور مفصّل، مستند و دقیق، به درستی دو شخصیّت جداگانه «قاضی سعید قمی» و «میرزا محمّد سعید حکیم» را از یکدیگر باز شناسانده و آمیختگی ها و اشتباهات دیگران را باز نموده و تألیفات «میرزا محمّد سعید حکیم» را که به دیگران نسبت داده اند، مشخص نموده و حق را به حقدار رسانیده اند سعیهم مشکورا.