اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٩٢ - محمّد رضا بن محمّد امین
کرد در سال ١٣٣٩ به ایران بازگشته و در قم از درس حاج عبدالکریم حائری یزدی بهره بُرد. مدّتی بعد به عتبات عالیات رفته و برای همیشه در کربلا ساکن شد.[١]] و نماز جماعت را در مسجد صافی اقامه نمود و در مدرسه هندیه تدریس کرد. او در اواخر عمر در صحن مطهر مرقد حضرت امام حسین علیه السلام اقامه جماعت می نمود.
او از قائلین به وجوب عینی نماز جمعه در زمان غیبت حضرت امام مهدی (عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف) بود و خود آن را در مسجد صافی کربلا برپا می داشت.[٢]
او در جمادی الاولی سال ١٣٩٣ق در کربلا وفات یافته [و در مقبره آل شیرازی واقع در صحن مطهر مرقد حضرت اباعبداللّه الحسین علیه السلام مدفون شد[٣]].
وی را تألیفاتی است از آن جمله:
١. «ازاحه الرّیبه عن حکم صلاه الجمعه فی زمن الغیبه» [که در سال ١٣٧٢ق در ایران چاپ سنگی شده است.] ٢. «تنبیه الغافلین عن معرفه ربّ العالمین» [که در سال ١٣٧٩ق در کربلا چاپ حروفی شده است.[٤] ٣. «ایضاح المقال فی اثبات وجوب الجمعه علی کُلِّ حال[٥]]
ملّا محمّد رضا مجلسی
ملّا محمّد رضا بن ملّا محمّد تقی مجلسی، از علماء سلسله مجلسی بوده و پس از وفات در مقبره مابین قبر پدر و برادر (ملّا محمّد باقر مجلسی) مدفون گردید.
از کتاب «تذکره الانساب» برمی آید که ملّا محمّد تقی، غیر از ملّا عزیزاللّه و علّامه ملّا محمّد باقر، فرزندان دیگری هم داشته است از جمله: محمّد رضا. آخوند گزی قبر او را بین مجلسی اوّل و مجلسی دوم می نویسد. به نظر نویسنده این قبر متعلّق به ملّا محمّد
[١] اجازه الکبیره، صص ١٨٧ و ١٨٨.
[٢] تاریخ علمی و اجتماعی اصفهان، ج٣، صص ٢٢٦ و ٢٢٧.
[٣] تراجم الرجال، ج٢، ص٦٩٥.
[٤] مؤلّفین کتب چاپی، ج٣، ص١٤٧.
[٥] تراجم الرّجال، ج٢، ص٦٩٥.