اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٠٩ - سعید طیوری اصفهانی
میرزا سعید قمشه ای*
میرزا سعید قمشه ای، شاعر ادیب از سخنوران قرن یازدهم هجری. مردی در کمال آدمیّت و همواری و نهایت مردمی و بردباری بوده و به انجام فرایض و مستحبّات اهتمام فراوان داشته است. مدّتی وزیر سیستان بود. در فنون شعر و ادب و انشاء مهارتی کافی داشت و گاهی شعر می سرود. برادرش میرزا احمد نیز شاعر بوده است.
از اوست:
تا به کی از درد بی درمان به جان باشد کسی تا به کی درمانده کار جهان باشد کسی
گرد هستی از وجود خویشتن باید فشاند تا به کی در زیر این بار گران باشد کسی[١]
میر محمّد سعید محیط اصفهانی*
میر محمّد سعید محیط اصفهانی، از شعرای قرن دوازدهم هجری است. در اصفهان ساکن بوده و پس از محاصره آنجا توسط افغان ها کشته شد.
این رباعی از اوست:
ای آه بیا دامن آن ماه بگیر وی ناله گریبان سحرگاه بگیر
دلبر زِ بَر خانه ما می گذرد ای اشک برون آی و سر راه بگیر[٢]
میرزا سعید مستوفی نطنزی*
میرزا سعید نطنزی، از کارگزاران اداری دولت صفویّه و نواده خواجه قاسم مستوفی نطنزی است.
[١] تذکره نصرآبادی، ج١، ص١٠٧؛ الذریعه، ج٩، ص٤٥٢.
[٢] گلزار جاویدان، ج٣، ص١٣٠٦؛ تذکره ریاض الشّعراء، ج٤، ص٢١٩٧.