اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣١٨ - میرزا محمّد سعید خلیفه سلطان
سلطان محمّد اصفهانی
سلطان محمّد بن شمس الدّین محمّد اصفهانی، از فضلاء قرن یازدهم هجری. از آثار وی نسخه ای از «شرح کافی» مولی محمّد صالح مازندرانی شامل کتاب ایمان و کفر تا کتاب الرّوضه است که به خطّ نسخ در اوّل جمادی الثّانیه ١٠٨١ق (در زمان حیات مؤلف) نوشته است. کتاب به شماره ٤٨٠٨ در کتابخانه مجلس شورای ملّی موجود است.[١]
سلطان محمّد ندوشنی یزدی*
سلطان محمّد ندوشنی یزدی فرزند محمّد، از علماء و فقهای عالیقدر قرن یازدهم هجری است. در فقه، کلام، حدیث و ادبیات مهارت داشته و در اصفهان به تدریس مشغول بوده است. از اساتید او آگاهی در دست نیست ولی بسیاری از علمای آن عهد همچون: ملّا محمّد باقر محقّق سبزواری، آقا حسین خوانساری، سیّد علاءالدّین حسین خلیفه سلطان (سلطان العلماء) و ملّا خلیل قزوینی نزد او تحصیل کرده اند. شاه عباس به او ارادت داشته و از هرگونه احترام به او خودداری نمی نموده است. حتّی یک بار او را به سفارت به دربار امپراطور عثمانی فرستاده است.
این کتابها از اوست:
١. «رساله در کلام» ٢. «شرح باب حادی عشر»[٢]
سلطان محمّد تربتی*
سلطان محمّد تربتی اصفهانی، از شعرای قرن یازدهم هجری است. در اصفهان ساکن
[١] فهرست مجلس، ج١٣، ص٢١٧.
[٢] الروضه النضره، صص ٢٤٥ و ٢٤٦؛ الذریعه، ج٤، ص٥٠٥ و ج٦، ص٥٢؛ مفاخر یزد، ج٢، ص٧٩٢.