اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٤٣ - ملّا رجبعلی تبریزی
که میر عبدالحسین خاتون آبادی که معاصر ملّا رجبعلی است، در کتاب خود ذکر کرده و ذیل و قایع سال ١٠٨٠ق فوت او را ثبت و ضبط نموده است.[١]]
ماده تاریخ وفاتش را میرزا محمّد طاهر نصرآبادی گفته است:
«شهر تقوی و علم و دانش» را کرد «ملّا رجبعلی» خالی
[این بیت با ملاحظه تعمیه آن محاسبه شده ولی تاریخ ١٠٨٠ق از آن به دست نیامد.]
صاحب ریاض العلماء به او اعتقادی نداشته و می نویسد: ملّا رجبعلی در علوم ادبی و دینی اطلاعاتی نداشته، لیکن در علوم عقلی استاد بوده و «شفا» و «اشارات» را تدریس می نموده، لیکن قدرت به نوشتن عربی نداشته است.[٢]
با این همه شاگردان بسیاری را تربیت کرده که از آن جمله اند:
[١. میر محمّد اسماعیل خاتون آبادی ٢. میرزا محمّد حسین حکیم باشی قمی[ ٣. محمّد رفیع زاهدی معروف به «پیرزاده»٤. محمّد شفیع اصفهانی [٥. محمّد سعید حکیم باشی قمی معروف به «میرزا کوچک»]٦. محمّد سعید قاضی قمی٧. ملّا عباس مولوی [٨. میرزا عبداللّه یزدی (فرزند میراجری)٩. علیقلی بن قرچغای خان ترکمان ١٠. ملّا فریدون شیرازی ١١. لطفعلی بیک افشار] ١٢. میرزا قوام الدّین محمّد رازی طهرانی [١٣. ملّا محمّد فاضل سراب ١٤. آقا جمال الدّین محمّد خوانساری[٣]]
او در جوانی شعر می سروده و «واحد» تخلّص می کرده است. [از او رباعیاتی به جای مانده است ولی نسخه ای از دیوان او شناسایی نشده است و ظاهرا اشعار او در حدّ یک دیوان نبوده است.]
از اوست:
[١] وقایع السنین و الاعوام، ص٥٣٠.
[٢] ریاض العلماء، ج٢، صص ٢٨٣-٢٨٥.
[٣] دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج٢، ص٦١١.