اعلام اصفهان - مهدوی، مصلح الدین - الصفحة ٣٧٨ - سیّد سینا کشفی
شعیب خوانساری
ملّا شعیب خوانساری معروف به «ملّا شعیبا» عالم فاضل و ادیب شاعر [از سخنوران قرن یازدهم هجری].
در خوانسار متولّد شده و در اصفهان، در مدرسه جدّه سکونت گزیده و نزد آقا حسین خوانساری کسب فیض نموده است و مورد توجه بسیار استاد قرار گرفته است. وی در سال ١٠٨٣ق وفات یافته [در کتاب «اختران فروزان خوانسار» به نقل از «خوانسارنامه» می نویسد: در قبرستان سنگ شیر، شیر سنگی نسبتا بزرگی بر روی قبر ملّا شعیبا قرار داشته که تاریخ منقور بر آن یکهزار و شصت و سه بوده است و دارای مادّه تاریخ نیز بوده و به دست غارتگران میراث فرهنگی به یغما رفته است.
در باب تاریخ فوت او باید گفت «ولی قلی بیگ شاملو» که تذکره مختصر خود را در خاتمه کتاب تاریخی «قصص الخاقانی» نوشته، در باب فوت شعیب خوانساری می نویسد: «در سنه هزار و هفتاد و سه در ولایت اصفهان وفات یافته، مدفنش در اراضی چملان در قرب جوار حضرت شیخ ابوالفتوح رازی صاحب تفسیر...» و چون «شاملو» قبل از «نصرآبادی» تذکره اش را نوشته و آدرس دقیق قبر او را داده، باید سال فوت و محل دفن شعیب را همان چیزی که «شاملو» نوشته پذیرفت و باقی تواریخ و مدفن های ادعا شده صحیح نیست. تنها نکته قابل توجّه اینکه شیخ ابوالفتوح رازی در ری مدفون است و این شیخ ابوالفتوح، عالم سنّی معروف به شیخ ابوالفتوح عجلی است که در جلد اوّل اعلام اصفهان شرح حال و مدفن او ذکر شده است.]
این شعر از شعیب خوانساری است:
با هر که حرف دوستی اظهار می کنم خوابیده دشمنی است که بیدار می کنم
از بس که در زمانه یکی اهل درد نیست اظهار درد خویش به دیوار می کنم[١]
[١] قصص الخاقانی، ج٢، ص٨٥؛ تذکره نصرآبادی، ج١، ص٢٧٨؛ تذکره روز روشن، ص٤٢٥؛ تذکره غنی، ص٧٣؛ الذریعه، ج٩، ص٥٢٩؛ تذکره شعرای خوانسار، صص ١٣٤ و ١٣٥؛ الروضّه النضّره، صص ٢٦٢ و ٢٦٣؛ اختران فروزان خوانسار، صص ١٧٩ و ١٨٠؛ دانشمندان خوانسار، صص ١٢٧ و ٥٤٩.