ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٤١ - نوع دوم - ارزش مبادله اى
نوع سوم - ارزش توجيه ذاتى
نوع سوم - ارزش توجيه ذاتى - در تعريف اين ارزش گفتيم كه عبارت است از ارزش كارها و فعاليتهايى كه انسانها در راه توجيه خود در مسير زندگىهاى فردى و اجتماعى خود انجام مى دهند . و در همان مبحث ديديم كه اين ارزش به دو قسمت مهم تقسيم مى گردد :
قسمت يكم - ارزشهاى فكرى
قسمت يكم - ارزشهاى فكرى اعم از علمى و فلسفى و هنرى و ايدئولوژيك كه براى تنظيم و توجيه آرمانهاى مغزى و روانى جامعه ضرورت دارند و يا حد اقل عامل حركتهاى تكاملى مى باشند .
قسمت دوم - ارزشهاى توجيه ذاتى جبرى
قسمت دوم - ارزشهاى توجيه ذاتى جبرى است ، مانند تعليم و تربيت - هاى گوناگون و تفكرات و فعاليتهاى مربوط به مديريتهاى گروهى و اجتماعى و دادرسىها و غيره ، در مكتب اسلام تحريك جدى و دستورات بسيار مؤكد براى به وجود آوردن هر دو قسمت از ارزش توجيه ذاتى وجود دارد . اين تحريك و دستورات مؤكد براى آن است كه در مكتب اسلام ، انسان و قرارگرفتن در مسير يك زندگى صحيح ( حيات معقول ) محور اساسى همهء مسائل مذهبى و اقتصادى و حقوقى و فلسفى و سياسى و هنرى و علمى است .
مسلم است كه مقصود اسلام از « اصل نظام حيات » يك زندگى وابسته به ساير افراد و يا اقوياى جامعه نيست ، بلكه مقصود آن عبارت است از زندگى انسان در نظام حيات معقولى كه بايستى در مسير تكامل فنا ناپذير قرار بگيرد .
اگر بخواهيم ضرورت چنين نظام را در اسلام از نظر اساس ايدئولوژيك ، اثبات كنيم ، كافى است به اين قانون مسلم فقهى توجه كنيم كه مى گويد : هر كار و فعاليتى كه براى نظم حيات لزوم دارد ، واجب بوده و در صورت