ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨٢ - اختلاف مردم در بهره بردارى از رزق

« آدمهاى خوبى باشيد » حيات اجتماعى انسانها را تنظيم نمايد اين آيه با صراحت كامل مى گويد : اندوختن مال و صرفنكردن آن در راه خدا كه اجتماع جلوه گاه مشيت او است ، عامل نابودى شما خواهد بود . خداوند سبحان حيات انسانها را مى خواهد و دستوراتى اكيد در تنظيم و پيشبرد آن صادر مى كند و هلاكت انسانها را نمى خواهد و از به وجود آمدن عوامل هلاكت انسانها سخت جلوگيرى مى نمايد . در قرآن مجيد در ٦٦ مورد كلمهء انفاق با مشتقات مختلفش وارد شده نتايج ضرورى و مفيد انفاق و نتايج مهلك و تباه كنندهء عدم انفاق را با بيانات گوناگون گوشزد نموده است . آيا اين همه تاكيد و الزام به انفاق مى تواند يك پند و اندرز اخلاقى عاطفى بوده باشد بعضى از متفكران گمان كرده‌اند كه مقصود از آيات انفاق همان حقوق واجبه مانند زكات و غيره است كه در منابع اسلامى تعيين گرديده است . اين تفسير در بارهء كلمهء انفاق كه در ٦٦ آيه آمده است ، با درنظرگرفتن اين كه دلائل حقوقى واجبه به حد كافى لزوم اداى آن حقوق را گوشزد كرده است ، منطقى نيست ، مخصوصا با توجه به آيهء كنز كه از تراكم و جمود ثروت جلوگيرى مى كند .
و به همين جهت است كه اعتراض ابو ذر غفارى به طلا و نقرهء اندوختهء عبد الرحمن بن عوف به علت پرداخت نكردن زكات آن اندوخته‌ها نبود ، بلكه اعتراض ابو ذر به اندوختن و متراكمساختن طلا و نقره بود .
از اين مطالب چنين نتيجه مى گيريم كه مكتب اسلام كه از ركود و تراكم ثروت با وجود احتياج جامعه جلوگيرى مى كند ، از آن ثروت و مالى كه وسيلهء بطر و ترف است ، جلوگيرى شديدترى مى نمايد .
اختلاف مردم در بهره بردارى از رزق يك ادعاى باطل ديگر در بارهء اسلام كه از ناآگاهان سراغ داريم ، اينست كه مى گويند : قرآن كه اصيلترين منابع مكتب اسلام است ، معاش و روزى