ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٢ - آنجا كه پستترين فردى به تكامليافته ترين انسان تعيين تكليف مى كند
( تَجِدَ لَه نَصِيراً ) [١] ( آيا نمى بينى كسانى را كه بهره اى از كتاب به آنان داده شده است ، به جبت و طاغوت ايمان مى آورند و مى گويند : كسانى كه كفر مى ورزند از كسانى كه ايمان آوردهاند ، از نظر راه « واقعيات » هدايت يافته ترند . آنان كسانى هستند كه خدا بر آنان لعنت نموده است و كسى كه خدا بر او لعنت كند ، هيچ ياورى براى خود پيدا نخواهد كرد ) .
توضيح - مقصود از جبت و طاغوت در آيهء مورد بحث دو اصطلاح مى تواند بوده باشد : الف - اصطلاح بتهاى معمولى كه با دست بشرى ساخته ميشوند و مورد عبادت قرار مى گيرند . ب - اصطلاح اربابان و طغيانگران كه مورد پرستش تبهكاران قرار مى گيرند .
٤ - نفاق
٤ - نفاق ( « وَعَدَ الله الْمُنافِقِينَ وَالْمُنافِقاتِ وَالْكُفَّارَ نارَ جَهَنَّمَ خالِدِينَ فِيها هِيَ حَسْبُهُمْ وَلَعَنَهُمُ الله وَلَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ ) [٢] ( خداوند به مردان و زنان منافق و كفار آتش دوزخى را وعده داده است كه جايگاه ابدى براى آنان خواهد بود . اين آتش دردناك براى موجوديت پليد آنان كافى است و خدا بر آنان لعنت نموده است و براى آنان عذابى است پايدار ) .
٥ - مخالفت با خدا و اذيت رسول خدا
٥ - مخالفت با خدا و اذيت رسول خدا ( إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الله وَرَسُولَه لَعَنَهُمُ الله فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ ) [٣] ( كسانى را كه مخالفت با خدا ميكنند و رسول او را آزار و اذيت مى نمايند ، خدا در دنيا و آخرت لعنت نموده است ) .
٦ - فساد در روى زمين و بريدن از خويشاوندان
٦ - فساد در روى زمين و بريدن از خويشاوندان ( فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ . أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ الله فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمى أَبْصارَهُمْ ) [٤] ( آيا در اين صدد برآمدهايد كه وقتى برگشتيد در روى
[١] النساء آيه ٥٢ و الاحزاب ٦٧ و ٦٨ و هود آيه ٥٩ و ٦٠ .
[٢] التوبه آيه ٦٨ و الاحزاب ٦٠ و ٦١
[٣] الاحزاب آيه ٥٧ و الرعد ٢٥ .
[٤] محمد ( ص ) آيه ٢٣