ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٩٦ - دلهاى انسانهاى رشد يافته و جوياى كمال متمايل بسوى پيامبر اكرم است

احاطهء مطلق ذات اقدس بر همهء اشياء است بطورى كه هيچ چيزى نزديكتر از او به آن اشياء نمى باشد . و احتمال مى رود مقصود از ظاهر ، همان معناى متداول باشد كه آشكار بودن او است بوسيلهء آيات و علائم و تجلَّيات قدرت . در اين صورت مقصود از باطن ، ذات اقدس ربوبى است كه مخفىتر از همه چيز است . ٧ ، ١٠ مستقرّه خير مستقرّ ، و منبته أشرف منبت فى معادن الكرامة و مماهد السّلامة ( قرارگاه او بهترين قرارگاه است و منشأ روئيدن وجود آن حضرت بهترين منشأها در معادن كرامت و گهواره‌هاى پاك و سالم . ) مباحث مربوط به طهارت و سلامت و شرافت پدران و مادران پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم در همين مجلَّد در اوائل تفسير عمومى خطبهء نود و چهارم بيان شده است ، مراجعه فرمائيد . ١١ ، ١٢ قد صرفت نحوه أفئدة الأبرار ، و ثنيت إليه أزمّة الأبصار ( دلهاى نيكوكاران بسوى او گشته و مهارهاى بصيرتهاى مردم بينا باو منعطف شده است . ) دلهاى انسانهاى رشد يافته و جوياى كمال متمايل بسوى پيامبر اكرم است .
در جملهء مورد تفسير ، اقتباسى از آيهء مباركهء زير وجود دارد : ( رَبَّنا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ ) [١] ( اى پروردگار ما ، من كسانى از نسلم را در بيابانى بى آب و گياه در نزد بيت محترم تو اسكان نمودم ، پروردگار ما ، تا نماز را بر پاى بدارند . پس اى خداى من ، دلهائى از مردم را بانان متمايل فرما . )

[١] ابراهيم آيهء ٣٧ .