ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٦ - لزوم رجاء و بهجت و انبساط روحى

٢ - در آيات مباركه دستور بهر دو نوع رابطه داده شده است : خوف و رجاء كه در بعضى از آيات با كلمهء طمع آمده است ، از آن جمله : ( وَلا تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَادْعُوه خَوْفاً وَطَمَعاً ) . [١] ( و افساد نكنيد در روى زمين پس از اصلاح آن و خدا را بخوانيد از روى خوف و اميد . ) همين مضمون در سورهء سجده آيهء ١٦ نيز آمده است .
٣ - از طرف ديگر آيات متعدّدى وارد شده است در اين كه براى اولياء اللَّه خوف و اندوهى نيست ، مانند : ( مَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَعَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلا هُمْ يَحْزَنُونَ ) . [٢] ( هر كس ايمان بخدا و روز قيامت بياورد و عمل صالح انجام بدهد ، خوفى براى آنان نيست و آنان اندوهگين نخواهند گشت . ) اين مضمون در سورهء البقرة آيات ٣٨ و ٦٢ و ١١٢ و ٢٦٢ و ٢٧٤ و ٢٧٧ و آل عمران آيهء ١٧٠ و المائده آيهء ٦٩ و الانعام آيهء ٤٨ و الاعراف آيات ٣٥ و ٤٩ و الاحقاف آيهء ١٣ نيز آمده است ، اگر چه در بعضى از آيات مزبوره نفى خوف و اندوه در روز قيامت منظور شده است ، ولى مقدارى از آن آيات عامّ بوده و شامل دنيا و آخرت مى باشد ، مانند : ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّه وَلِلرَّسُولِ إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ ) . [٣] ( اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، بپذيريد دعوت خدا و رسول را هنگامى كه شما را دعوت مى كنند به آنچه كه براى شما حيات بخش است . ) مسلَّم است كه مقصود از حيات همان « حيات معقول » و پاك و بى اضطراب و تشويش در اين دنيا و حيات ابدى در ايّام اللَّه است .

[١] الأعراف آيهء ٥٦ .
[٢] المائده آيهء ٦٩ .
[٣] الأنفال آيهء ٢٤ .