ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٤٥ - محمّد صلَّى اللَّه عليه و آله فرزند با عظمت ابراهيم عليه السّلام

( يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ الله وَهَبْنا لَه إِسْحاقَ وَيَعْقُوبَ وَكُلاًّ جَعَلْنا نَبِيًّا . وَوَهَبْنا لَهُمْ مِنْ رَحْمَتِنا وَجَعَلْنا لَهُمْ لِسانَ صِدْقٍ عَلِيًّا ) [١] ( در آن هنگام كه ابراهيم به پدرش ( عمّويش ) گفت : اى پدر ( اى عمّو ) چرا چيزى را عبادت مى كنى كه نمى شنود و نمى بيند و ترا از هيچ چيز بىنياز نمى كند . اى پدر ( اى عمّو ) ، براى من چيزى از علم آمده است كه براى تو نيامده است ، پس تو از من تبعيّت كن ، من تو را به راه راست هدايت مى كنم .
اى پدر ( اى عمّو ) شيطان را عبادت مكن ، زيرا شيطان به خدا عاصى است . اى پدر ( اى عمّو ) ، من از آن بيم دارم كه عذابى از خدا بتو برسد كه دوست شيطان گردى . [ عمّوى ابراهيم ] گفت : اى ابراهيم ، آيا تو از خدايان من اعراض كرده اى اگر از اين اعراض خوددارى نكنى ترا سنگسار مى كنم و روزگارى بس دراز از من دور شو .
[ ابراهيم ] گفت : سلام بر تو ، براى تو از پروردگارم استغفار خواهم كرد ، خدا بمن مهربانست و من از شما و آنچه كه غير از خدا را مى خوانيد بركنار خواهم گشت و پروردگارم را خواهم خواند ، شايد به دعا كردن براى پروردگارم شقىّ نباشم . هنگامى كه ابراهيم از آنان و از آنچه كه به غير از خدا عبادت مى كردند كناره گيرى كرد اسحاق و يعقوب را به او داديم و همهء آنان را پيامبر قرار داديم و از رحمت خود براى آنان عنايت كرديم و براى آنان زبان صدق و بلند قرار داديم . ) از اين آيات معلوم مى شود كه مهاجرت حضرت ابراهيم عليه السّلام از جايگاه خود ، بجهت بت پرستى و انحرافات عقيدتى خويشاوندان خود و مردم بوده است و اين علَّت در تورات ديده نمى شود .
تعبير « امت » در بارهء ابراهيم در قرآن مجيد در سورهء النّحل آيهء ١٢٠ نيز آمده است : ( إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِلَّه حَنِيفاً وَلَمْ يَكُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ) ( قطعا ابراهيم امّتى قنوت كننده ( عبادت كننده ) براى خدا و داراى دين مستقيم و فطرى بود و او از مشركين نبود . )

[١] سورهء مريم آيات ٤٢ تا ٥٠ .