ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٩ - در حقيقت شما بوسيلهء نافرمانى ، با من نافرمانى با خدا مى نمائيد

و اراده و تصميمشان جز بر مقاصد هوى پرستى بحركت در نمى آيد ، از شخصيّت علىّ بن ابي طالب عليه السّلام چه خواهند فهميد هيچ ، زيرا قانون حقيقى معرفت چنين است كه :
< شعر > عقل باشى عقل را دانى كمال عشق گردى عشق را يابى جمال < / شعر > در تفسير جملهء ألقطه لقطا دو احتمال مى رود : احتمال يكم بنا بر يك معناى لغوى ( بر داشتن چيزى از زمين به آسانى ) اينست كه من بدون رويارويى با اشكال و گرفتارى در ابهامات ، راه روشن و مستقيم را در مى يابم و در پيدا كردن اين طريق نه گرفتار دو دلىها هستم و نه حركت در آن براى من سخت و دشوار است .
احتمال دوم كه تقريبا مى توان گفت مخالف معناى فوق است ، اينست كه راههاى گسترده در پيش پاى آدميان كه اغلب به ضلال مى انجامد فراوان و سهل الوصول است ، لذا پيدا كردن راه راست كه بطرف حقّ كشيده شده است ، از ميان آن همه راههاى گمراهى به كوشش و تلاش و تمييز و انتخاب نيازمند است . اين احتمال از محقّق مرحوم حاج ميرزا حبيب اللَّه هاشمى خوئى است .
٥٢ ، ٥٩ - انظروا أهل بيت نبيّكم فالزموا سمتهم ، و اتّبعوا أثرهم ، فلن يخرجوكم من هدى ، و لن يعيدوكم فى ردى ، فإن لبدوا فالبدوا و إن نهضوا فانهضوا و لا تسبقوهم فتضلَّوا و لا تتأخّروا عنهم فتهلكوا ( بنگريد به اهل بيت پيامبرتان و ملزم باشيد به جهتى كه آنان [ در بارهء حيات دنيوى و اخروى ] انتخاب نموده‌اند . و از اثر آنان پيروى كنيد ، آنان شما را هرگز از هدايت منحرف نخواهند كرد ، و هرگز شما را به ضلالت و هلاكت برنخواهند گرداند . اگر اهل بيت پيامبرتان از طلب چيزى باز ايستادند ، شما هم بايستيد