ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٧ - در برابر خير خواهىهاى من مقاومت ورزيديد

١٢ ، ١٥ - استنفرتكم للجهاد فلم تنفروا و أسمعتكم فلم تسمعوا ، و دعوتكم سرّا و جهرا فلم تستجيبوا ، و نصحت لكم فلم تقبلوا ( شما را به جهاد بسيج كردم ، براه نيفتاديد و سخنان [ سازنده ] بگوشتان خواندم ، نشنيديد و شما را نهانى و آشكار دعوت كردم ، پاسخ مثبت نداديد و شما را نصيحت نمودم ، نپذيرفتيد . ) در برابر خير خواهىهاى من مقاومت ورزيديد آنانكه از جهاد با دشمن خونخوار خوددارى ميكنند - دشمنى كه حيات آنانرا مزاحم هواى خود مى داند و فقط در صورت بردگى ، زندگى آنانرا برسميّت مى شناسد - در حقيقت از ادامهء عامل حيات شرافتمندانهء خود ، خوددارى مى كنند . اينان با ناديده گرفتن دشمن و اميال پليدانهء او ، در حقيقت عظمت و ارزش جان خود را ناديده مى گيرند . آيا اين بيخبران از حيات و ارزش آن ، با كمال اختيار دست به خودكشى نمى زنند آيا اينان بيمارى سست عنصرى خود را در بارهء حيات بر ديگر افراد جامعه سرايت نمى دهند مى توان گفت : كسانى كه در دفاع از جان خود مسامحه مى ورزند و و ارزش حيات خود را نمى دانند و منطقهء ممنوع الورد جان خود را براى ورود هر ضدّ حيات و جان ، باز مى گذارند و در نتيجه ديگران را نيز به حيات و جان خويشتن بىاعتنا مى سازند ، در واقع حيات و جان را بازيچهء انسان نماهائى پستتر از حيوانات درنده مى نمايند . اينان آن جلَّادان حرفه اى را در كشتار انسانها اعانت ميكنند . آيا احتمال نمى رود كه روز قيامت در پيشانى اين اعانت كنندگان به كشتار انسانها « مأيوس باد از رحمت خداوندى » نوشته شود [١] « و من سخنان سازنده و حياتبخش بگوشتان خواندم ، نشنيديد . » بقول مولوى :

[١] در روايتى معتبر آمده است : من أعان على قتل أمرء مسلم جاء يوم القيامة مكتوبا بين عينيه آيس من رحمة اللَّه ) * ( هر كس كه به كشتن يك انسان مسلمان اعانت كند ، روز قيامت مى آيد در حالى كه ميان دو چشمانش نوشته است : مأيوس باد ( يا اين شخص مأيوس است ) از رحمت خداوندى . )