ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨ - از همهء در و ديوار جهانى كه در آن زندگى مى كنيم ، فرياد هشدار شنيده مى شود

كه اين تنبيه و هشدار تنها براى فرا رسيدن مرگ كه همهء مردم آنرا مى دانند نيست ، زيرا چنين تنبيه و هشدار شبيه به توضيح واضحات است كه بر كسى پوشيده نيست ، بلكه منظور اصلى آگاه كردن مردم به ضرورت دريافت واقعى زندگى است كه با آتش نادانىها و انحرافات خاكستر مى شود و بر باد فنا مى رود . دليل اين مدعا همهء آن آيات قرآنى و جملات نهج البلاغه است كه با اشكال و بيانات مختلف فرا رسيدن مرگ را گوشزد مى نمايد و ضمنا لزوم اصلاح زندگى را تذكر مى دهد . بعبارت ديگر محصول اين گونه آيات و جملات اينست كه چون پديدهء مرگ بسراغ شما خواهد آمد ، و اين مرگ مانند پلى است كه شما را به صحنهء ابديت وارد نموده حساب محصول حيات را پيش روى شما خواهد گذاشت ، لذا بايد اين زندگى را بعنوان يك سرمايهء بسيار ارزنده تلقى نموده و با بهره - بردارى از عقل و وجدان ، زندگى را براى حيات ابدى آماده ساخت .
٧ ، ٨ - و كونوا قوما صيح بهم فانتبهوا و علموا أنّ الدّنيا ليست لهم بدار فاستبدلوا ( شما اى مردم ، گروهى باشيد كه بر آنان فرياد زده شد و بيدار گشتند و يقين پيدا كردند كه دنيا براى آنان خانهء پايدار نيست ، لذا دنيا را بر آخرت مبدل ساختند ) از همهء در و ديوار جهانى كه در آن زندگى مى كنيم ، فرياد هشدار شنيده مى شود < شعر > مرا در منزل جانان چه امن عيش چون هر دم جرس فرياد مى دارد كه بربنديد محملها < / شعر > هشدار ، كه زندگى بسرعت مى گذرد و حتى يك لحظه توقف براى اين جويبار امكان ندارد .