ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٨٦ - ترجمهء خطبهء شصت و ششم

فتح بر مبناى حق را ميان ما برقرار بفرما .
سپس امير المؤمنين دستور حركت صادر نموده و مى فرمود :
سيروا على بركة اللَّه ، ثمّ يقول : الله اكبر ، الله اكبر ، لا اله الَّا الله ، الله اكبر ، يا الله ، يا احد ، يا صمد ، يا ربّ محمّد ( ص ) اكفف عنَّا بأس الظَّالمين « الحمد لله ربّ العالمين . الرّحمن الرّحيم . مالك يوم الدّين . ايّاك نعبد و ايّاك نستعين » بسم الله الرّحمن الرّحيم و لا حول و لا قوّة الَّا با لله العلىّ العظيم .
( سپاهيان من ، اى سربازان الهى ، اكنون با بركت خداوندى حركت كنيد ، حالا راه بيفتيد [ و بدانيد كه مبدء حركت ما انَّا لله است و مقصد حركت ما و انَّا اليه راجعون ] . سپس مى گفت : الله اكبر ، الله اكبر ، لا اله الا الله ، الله اكبر ، يا الله ، يا احد ، يا صمد ، اى خداى محمد ( ص ) شدت [ درنده خوئى ] ستم كاران را از ما بازدار . ستايش مر خداى را است كه پرورندهء عالميان است ، رحمان و رحيم و مالك مطلق روز جزا است . اى خداوند بزرگ ، تنها ترا مى پرستيم و تنها از تو كمك مى جوئيم . بنام خداوند رحمان و رحيم . هيچ حركت و نيروئى نيست مگر از آن خداوند بزرگ و با عظمت است ) .
حال ببينيم : اين فرزند بزرگ آدم ابو البشر با اين هيجان مقدس روحى و با اين احساسات ملكوتى جنگ را چگونه مى بيند و با چه روحيه اى روانهء ميدان كارزار مى گردد : ١ - سربازان من ، با تكيه به بركت و ميمنت مشيت الهى حركت كنيد ، نه با تكيه به زور و قدرت عاريتى كه از طبيعت محدود شما برمى خيزد و در معرض نابودى بوسيلهء قدرت و زور موجوداتى از نوع خود شما مى باشد به زر و زيور و آرايش انبوه سلحشوران خود نيز مغرور مباشيد زيرا :
< شعر > تكيه بر اختر شبگرد مكن كاين ايام تاج كاووس ربود و كمر كيخسرو < / شعر >