ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٥ - ترجمهء خطبهء شصت و چهارم

ترجمهء خطبهء شصت و چهارم خطبه ايست از آن حضرت در پيشدستى به اعمال صالحه اى بندگان خدا ، براى خدا تقوى بورزيدو با اعمال خود به سر انجام حيات [ كه دست شما را از كار قطع خواهد كرد ] سبقت بجوئيدو آنچه را كه براى شما پايدار خواهد ماند . در برابر آنچه كه از شما جدا و رو به فنا خواهد رفت ، بخريدآمادهء كوچ شويد كه شما براى حركت به آينده اى [ كه زندگى شما را خاتمه خواهد داد ] سخت تحريك مى شويداى بندگان خدا ، براى چشم بستن از اين دنيا خود را مهيا كنيد كه مرگ بر شما سايه انداخته است انسانهائى باشيد كه فرياد هشدار بر آنان زده شده و آنان بيدار گشته اندو اين حقيقت را فهميده‌اند كه دنيا جايگاه ابدى براى آنان نيست و بهمين جهت زندگى دنيوى را از هم اكنون بمقدمهء حيات ابدى تبديل كرده‌اند زيرا خداوند سبحان شما را بيهوده نيافريده و به حال خود رها نكرده است و ميان هر يك از شما و بهشت يا دوزخ فاصله اى جز مرگ وجود ندارد كه از راه مى رسد ، [ و آن فاصله از بين مى رود ] . پايان مدت زندگى آدمى كه گذشت لحظات از آن مى كاهد و مرور ساعتها آنرا نابود مى سازد ، سزاوار كوتاهى است و آن اجل پوشيده از چشم كه جريان روز و شب آنرا بسوى انسان ميراند در باز گرداندن انسان بجايگاه اصلى او شايستهء سرعت است و آن سرنوشت