ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٩ - ترجمهء خطبهء شصت و نهم

ترجمهء خطبهء شصت و نهم سخنى است از آن حضرت كه در سرزنش بعضى از يارانش فرموده است اى مردم سست عنصر ، چقدر و تا كى با شما مدارا كنم ، آن چنانكه با شترهايى كه كوهان آنان كوفته شده ما را مى شودو آن چنانكه با لباسهاى كهنه و پوسيده رفتار مى شودكه از هر طرف دوخته شود از طرف ديگر دريده گردد هر آن گاه كه گروهى از سپاهيان شام بشما روى مى آورد ، هر مردى از شما در خانهء خود را مى بنددو مانند سوسمار به لانهء خود مى خزد و مانند كفتار به آشيانه اش سوگند بخدا ، ذليل شد كسى كه شما بيارى او برخاستيد كسى كه بوسيلهء شما تير به دشمنش بياندازد ، با تير شكسته و بىپيكان با دشمن روياروى شده استسوگند بخدا ، شما در صحنهء ميدانهاى آرام انبوه مى نمائيدولى در زير پرچمهاى برافراشته در كارزار ذوب مى شويد و اندك مى گرديدو من آنچه را كه شما را اصلاحو كجىهايتان را راست مى كند ، مى دانمولى هرگز با افساد خويشتن شما را اصلاح نخواهم كردخدا روى شما را خوار و پستو خط و نصيب شما را تباه گرداندآن چنانكه باطل را مى شناسيد ، آشنائى با حق نداريدو آن چنانكه حق را از بين مى بريد ، باطل را محو و نابود نمى سازيد .