ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١١٥ - تفسير عمومى خطبهء شصت و هشتم

و غياب دستور مى دهد .
٢ - عطوفت و نرمى به مسلمانان و سختگيرى بر منحرفين .
٣ - عدالت در بارهء اهل ذمه ( اهل كتابى كه پيمان بهمزيستى با جامعهء مسلمانان بسته‌اند ) ٤ - انصاف و دادگرى در بارهء ستمديدگان و سختگيرى بر ستمكاران .
٥ - عفو و اغماض از اشتباهات و خطاهاى مردم [ كه از روى جهالت و ضعف نفس مرتكب ميشوند و قابل اصلاحند ] .
٦ - هر چه كه بتواند احسان و نيكوكارى در بارهء مردم نمايد كه خداوند احسان كنندگان را پاداش خواهد داد .
٧ - هر كس را كه در پيرامون او است بايد به اطاعت و حمايت از مردم جامعه دعوت نمايد كه عظمت پايان اين اطاعت و حمايت و بزرگى پاداش آن ، فوق محاسبات است و كسى نمى تواند حقيقت اين عاقبت و عظمت را درك كند .
٨ - ماليات زمين را همان طور كه پيش از او گرفته مى شد ، وصول كند ، كمتر از آن را نپذيرد و بدعتى نگذارد و سپس آن ماليات را همچنان كه پيش از او عمل مى شد ، در ميان مستحقين تقسيم نمايد .
٩ - در مجلس و روياروئى با مردم همه را مساوى تلقى كند ، تا نزديك و دور در نزد او مساوى و برابر باشند .
١٠ - و او را دستور مى دهد كه ميان مردم حكم بر حق كند و به عدالت قيام كند و از هوى و هوس پيروى ننمايد و در راه خدا از ملامت هيچ ملامت كننده اى باكى نداشته باشد ، زيرا خداوند با كسى است كه به او تقوى بورزد و اطاعت او را بر جز او مقدم بدارد » [١] .
داستان اختلال اوضاع كشور مصر در زمان ولايت محمد بن ابى بكر

[١] . شرح نهج البلاغهء ابن ابى الحديد ج ٦ ص ٦٥ .