ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٧ - علل شايستگى پيامبر اكرم ( ص ) بر درود خداوندى

اداره مى كردند پيامبر اعظم چنان مبارزه اى با آن اباطيل و گمراهىها شروع ميكند كه نه تنها ساعتى نمى آرامد ، بلكه خداوند متعال او را از شدت فرو رفتن در آن همه مصائب و مشقتها باز مى دارد - ( طه . ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ لِتَشْقى ) [١] .
( ما قرآن را بر تو نفرستاديم كه خود را به مشقت بيندازى ) .
( فَلا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَراتٍ ) [٢] .
( جانت براى حسرت از تباهى و كفر آنان ، ( نرود ) مضطرب نگردد ) .
( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ الله يَهْدِي مَنْ يَشاءُ ) [٣] .
( تو نمى توانى هر كس را كه بخواهى هدايت كنى ، بلكه فقط خدا است كه هر كس را بخواهد هدايت ميكند ) .
٧ - پيش برندهء رسالت با كمال قدرت ، همان طور كه امانت رسالت را پذيرفته بود - سنگينى بار رسالت عظمى و بجا آوردن آن بدون كمترين دخالت دادن هوى و هوس و بدون اندك مسامحه و اعتذار ، چنان نيست كه بتوان با كلمات معمولى از عهدهء توضيح آن برآمد . اگر عظمت امانتى را درك كنيم كه خداوند بر آسمانها و زمين و كوه‌ها عرضه فرمود و همهء آنها را از پذيرش آن امانت امتناع كردند و انسان با كمال بىاعتنائى به عظمت آن ، خود را آمادهء تحمل چنان امانتى معرفى كرد و سپس از عهدهء آن برنيامد [١] مى توانيم تا حدودى سنگينى و عظمت فوق تصور بار رسالت عظمى را كه پيامبر اكرم ( ص ) پذيرفته

[١] . طه آيه ١ و ٢ .
[٢] . فاطر آيه ٨ .
[٣] . القصص آيه ٥٦ .
[١] . طه آيه ١ و ٢ .