ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٨٥ - آيا زن كشتگاه مرد است

باشند . وقتى كه پاك شدند ، تقاضا و عمل جنسىتان با زنان با اصول طبيعى و با نظر به هدف زيربنائى عمل جنسى كه تناسل است ، انجام بگيرد . در مقدمهء اين عمل بسيار حياتى ، خداوند بزرگ لذت فوق العاده اى را براى طرفين به جريان انداخته است . اين لذت جنسى نبايد با اشكال و حركات نفرتانگيز و كثافتكارىهاى شرمآور بوده باشد ، چنانكه در بىبند و بارىهاى جوامع به اصطلاح متمدن رواج دارد . البته روشن است كه آيه دستور نمى دهد كه در موقع عمل جنسى هدف تناسل كاملا در ضمير خودآگاه منظور شود ، بلكه مى گويد : هدف اصلى و نهايى زيربنائى عمل ، تناسل و توالد است و لذت يك عامل ميكانيكى خالص است كه طرفين را آگاهانه يا ناآگاهانه در مجراى بوجود آمدن هدف قرار مى دهد . بنا بر اين آيهء حرث ( كشتگاه ) تنها و تنها موقعيت زن را در بعد عمل جنسى آدميان مطرح ميكند ، نه همهء ابعاد زن را كه در قرآن با ده‌ها آيات از نظر شخصيت انسانى مساوى مردها قرار داده شده است .
مخاطب در آيهء حرث مردان هستند كه هشيار باشيد كه شما در عمل جنسى لحظاتى را به سر مى بريد كه لحظات انسان سازى است و در حال كاشتن تخم انسانى ، به تكاپو افتاده‌ايد كه از منهاى بىنهايت تا باضافهء بينهايت مى تواند متنوع بوده باشد . متوجه باشيد زن توالت سيار نيست ، متوجه باشيد زن فقط دفع كنندهء لذايذ خودخواهانهء شما نيست ، بلكه در آن حال دو بعد انسانسازى شما مرد و زن با همديگر تلاقى كرده است ، بعد پذيرش زن مانند بعد پذيرش كشتگاه است كه تخم را مى پذيرد و بعد فاعليت مرد ، بعد پاشندگى تخم است .
اين دو بعد حالت نمايانگرى طبيعى مرد و زن است ، و واقعيت جريان والاتر از اين تشبيه است ، و اين كشتگاه و پاشندگى تخم تشبيهاتى از نمايش عمل جنسى است . شما اين تشبيه را از يك متفكر غربى هم شنيده‌ايد : در جمله اى كه از گوته فيلسوف و انسان شناس آلمانى نقل شده است ، دقت فرمائيد :