ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٨ - ترجمهء سخن هفتاد و هفتم

ترجمهء سخن هفتاد و هفتم و از سخنان آن حضرت است اين سخن را موقعى فرموده است كه سعيد بن العاص آن حضرت را از حقش ممنوع نموده است ( بنى اميه ارثى را كه من از محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم دارم ، كم كم بمن مى دهند . و سوگند بخدا ، اگر براى آنان زنده بمانم ، آنانرا از مقامى كه غاصبانه بدست گرفته‌اند ساقط و بركنار ميكنم ، چنانكه قصاب گوشت خاك آلوده را از ديگر گوشتهاى تميز بركنار ميكند ) شريف رضى مى گويد : دو كلمهء آخر اين سخن ( الوذام التربة ) التّراب الوذمة هم روايت شده است شريف رضى مى گويد : معناى اين كه آن حضرت مى فرمايد : ليفوَّقوننىيعنى از مال اندكى مى دهند مانند مقدار شيرى كه يك بار از شتر دوشيده شود - ٦ و الوذام جمع و ذمه است و آن عبارتست از قطعه اى از شكنبه يا جگر كه در خاك مى فتد و آلوده مى شود و در نتيجه از ساير گوشتها كنار گذاشته مى شود