ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٥ - ترجمهء سخن هفتاد و پنجم

تفسير عمومى سخن هفتاد و پنجم
تفسير عمومى سخن هفتاد و پنجم ١ ، ٢ ، ٣ - أ و لم ينه بنى أميّة علمها بى عن قرفى . أو ما وزع الجهَّال سابقتى عن تهمتى ( آيا علم بنى اميه در بارهء من آنانرا از متهم ساختن من جلوگيرى نمى كند آيا اطلاع از سرگذشت من موجب نمى شود كه مردم نادان از تهمت زدن به من خوددارى كنند ) .
در نوع انسانى هيچ قيافه اى زشتتر و نفرت انگيزتر از آن نيست كه حقيقتى را بداند و هيچ ترتيب اثرى به دانستن خود ندهد
در نوع انسانى هيچ قيافه اى زشتتر و نفرت انگيزتر از آن نيست كه حقيقتى را بداند و هيچ ترتيب اثرى به دانستن خود ندهد در تفسير سخن ٧٤ مقدارى مختصر در پليدى و وقاحت تضاد علم با عمل صحبت كرديم ، در اين خطبه مطالبى را براى توضيح بيشتر در بارهء اين صفت خبيث و شيطانى كه عبارت است از بىاعتنائى به علم به حقيقت مطرح مى كنيم : ١ - هنگامى كه انسان به يك حقيقت علم پيدا ميكند ، در باره آن حقيقت تحولى در سطوح روانى آن انسان بوجود مى آيد كه گوئى : روان جديدى با نظر به علم به آن حقيقت در درون او بروز نموده است و اگر بخواهيم علت اين تحول را درك كنيم ، كار بسيار آسانى است ، زيرا هنگامى كه يك تأثر و