ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٢٠ - تفسير عمومى خطبهء شصت و نهم

تفسير عمومى خطبهء شصت و نهم ١ ، ٢ ، ٣ ، ٤ - كم أداريكم كما تدارى البكار العمدة و الثّياب المتداعية كلَّما حيصت من جانب تهتّكت من آخر ( اى مردم سست عنصر ، چقدر و تا كى با شما مدارا كنم ، آن چنانكه با شترهائى كه كوهان آنان كوفته شده است ، مدارا مى شود و آن چنانكه با لباسهاى كهنه و پوسيده رفتار مى شود كه از هر طرف دوخته شود ، از طرف ديگر دريده گردد ) .
چكنم با شما اگر با سختگيرى قدرت و كيفرهاى رنجآور با شما مدارا كنم ، استعدادهاى با ارزش و با عظمتتان تباه خواهد گشت . و ناتوانىهايتان دردها بر دردهايم خواهد افزود . اگر رهايتان سازم و خود را از شما كنار بگيرم ، در زباله دان حيوانيت غوطه ور خواهيد گشت . دست به اصلاح يكى از تباهىهاى شما مى زنم ، بعد ديگرى از شما مختل مى گردد و يا پاسخى هماهنگ نمى دهد در آن هنگام كه شخصيت آدمى وحدت و استقامت خود را در حيات مادى يا معنوى از دست داد ، مشمول تشبيه بسيار زيبا و عالى است كه