تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢ - تفسير قوم لوط به سرنوشت شومترى مبتلا شدند

ضمنا آيه فوق مى‌گويد: نجات خاندان حضرت لوط به هنگام سحر بود، اين به خاطر آن بود كه وعده عذاب اين قوم ستمگر نيز هنگام صبح بود، لذا در آخر شب به فرمان خدا اين خانواده با ايمان (جز همسرش كه راه خود را از راه لوط جدا كرده بود) از شهر بيرون رفتند و چيزى نگذشت كه زلزله و سپس باران سنگ شروع شد، چنان كه در آيه سوره هود آمده: فَأَسْرِ بِأَهْلِكَ بِقِطْعٍ مِنَ اللَّيْلِ وَ لا يَلْتَفِتْ مِنْكُمْ أَحَدٌ إِلَّا امْرَأَتَكَ إِنَّهُ مُصِيبُها ما أَصابَهُمْ إِنَّ مَوْعِدَهُمُ الصُّبْحُ أَ لَيْسَ الصُّبْحُ بِقَرِيبٍ‌: در قسمتى از شب با خانواده‌ات حركت كن، و هيچيك از شما پشت سرش را نگاه نكند، مگر همسرت كه او نيز به همان بلائى كه آنها گرفتار مى‌شوند مبتلا خواهد شد، موعد آنها صبح است آيا صبح نزديك نيست"؟! و از اينجا روشن مى‌شود اينكه بعضى از مفسران به پيروى بعضى از ارباب لغت" سحر" را در اينجا به معنى" بين الطلوعين" تفسير كرده‌اند هيچگونه مناسبتى با آيه فوق ندارد [١]

[١]" راغب" در مفردات مى‌گويد: السحر اختلاط ظلام آخر الليل بضياء النهار:" سحر به معنى اختلاط تاريكى آخر شب با روشنايى روز است".

[٢]" نعمة"" مفعول به" براى فعل مقدرى است از جنس خودش، و يا" مفعول له" براى فعل" نجينا" است كه در آيه قبل آمده.