تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - گنهكاران از سيمايشان شناخته مىشوند!

" اقدام" جمع" قدم" به معنى پاها است.

گرفتن مجرمان با موى پيش سر، و پاها، ممكن است به معنى حقيقى آن باشد كه ماموران عذاب اين دو را مى‌گيرند و آنها را از زمين برداشته، با نهايت ذلت به دوزخ مى‌افكنند، و يا كنايه از نهايت ضعف و ناتوانى آنها در چنگال ماموران عذاب الهى است، كه اين گروه را با خوارى تمام به دوزخ مى‌برند، و چه صحنه دردناك و وحشتناكى است آن صحنه؟

باز از آنجا كه يادآورى اين مسائل در زمينه معاد هشدار و لطفى است به همگان مى‌افزايد:" كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را تكذيب مى‌كنيد"؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌).

در اينكه مخاطبين حاضران در محشرند و اين سخن در قيامت به آنها گفته مى‌شود؟ و يا مخاطب شخص پيامبر ص مى‌باشد، و در دنيا به او گفته شده است؟

مفسران تفسيرهاى مختلفى دارند، ولى قرائنى در آيه وجود دارد كه معنى دوم را تقويت مى‌كند زيرا تعبير به فعل مضارع (يكذب) و استفاده از جمله غائب با عنوان" مجرمون" بيانگر اين است كه خداوند به پيامبرش ص مى‌گويد:

اين اوصاف دوزخى است كه همواره مجرمان در اين دنيا آن را انكار مى‌كنند، و يا اينكه مخاطب همه انس و جن هستند كه به آنها هشدار مى‌دهد جهنمى كه مجرمان آن را انكار مى‌كنند داراى چنين اوصافى است كه مى‌شنويد، بايد به هوش باشيد، عاقبت كارتان به آنجا نرسد.