تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١١ - نكته آيات اسم اعظم خدا
در آيات ششگانهاى كه در آغاز اين سوره آمده و بايد طبق حديث آنها را آيات" ژرفانديشان" (متعمقين) نام نهاد بيست وصف از اوصاف ذات و افعال آمده، از علم و قدرت و حكمت و ازليت و ابديت خداوند گرفته، تا خلقت و تدبير و مالكيت و حاكميت و احاطه او نسبت به همه موجودات، و حضورش در همه جا، آن هم با تعبيراتى كه به آنها عمق بيشترى مىبخشد.
توجه و ايمان به اين صفات و تلاش در روشن ساختن شعلهاى هر چند كوچك از آنها در وجود خود، ما را در سير تكاملى و مسير الى اللَّه بهترين يار و مددكار است.
در حديثى از" براء بن عازب" آمده است كه مىگويد: به على ع عرض كردم:
يا امير المؤمنين! اسئلك باللَّه و رسوله، الا خصصتنى باعظم ما خصك به رسول اللَّه (ص)، و اختصه به جبرئيل، و ارسله به الرحمن، فقال اذا اردت ان تدعو اللَّه باسمه الاعظم، فاقرأ من اول سورة الحديد الى آخر ست آيات منها عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ، و آخر سورة الحشر يعنى اربع آيات، ثم ارفع يديك فقل يا من هو هكذا، اسالك بحق هذه الاسماء ان تصلى على محمد (ص) و ان تفعل بى كذا و كذا مما تريد، فو اللَّه الذى لا اله غيره لتنقلبن بحاجتك ان شاء اللَّه
:" اى امير مؤمنان! تو را به خدا و رسولش مىخوانم كه برترين چيزى كه پيامبر ص ويژه تو كرد، و جبرئيل مخصوص او ساخت، و خداوند جبرئيل را به آن فرستاد در اختيار من قرار دهى! فرمود: هنگامى كه مىخواهى خدا را به نام اعظمش بخوانى از آغاز سوره حديد تا شش آيه، تا عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ را بخوان، و سپس چهار آيه آخر سوره حشر را بعد دو دستت را بلند كن و بگو:
اى خداوندى كه چنين هستى تو را به حق اين اسماء مىخوانم كه بر محمد ص درود فرستى و فلان حاجت مرا برآورى- سپس آنچه را مىخواهى بگو- سوگند