تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٩ - تفسير او هميشه بر تخت قدرت است

مقدمه‌اى براى بازگشت همه چيز به سوى او است كه اين هر دو لازمه مالكيت خداوند نسبت به آسمانها و زمين است.

تعبير به" الامور" به صيغه جمع نشان مى‌دهد كه نه تنها انسانها كه همه موجودات به سوى او در حركتند حركتى دائم و توقف ناپذير! بنا بر اين مفهوم آيه منحصر به بازگشت انسانها در آخرت به او نيست، هر چند موضوع معاد يكى از مصاديق روشن آن محسوب مى‌شود.

" او شب را در روز، و روز را در شب داخل مى‌كند" (يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ‌) [١] آرى تدريجا از يكى مى‌كاهد و به ديگرى مى‌افزايد و طول شب و روز را در سال تغيير مى‌دهد، همان تغييرى كه همراه با فصول چهارگانه سال است با تمام بركاتى كه براى انسانها در اين فصول نهفته است.

اين آيه تفسير ديگرى نيز دارد و آن اينكه به هنگام طلوع و غروب آفتاب هرگز تغيير نظام نور و ظلمت دفعة رخ نمى‌دهد تا براى انسانها و موجودات زنده ديگر موجب انواع مشكلات گردد، بلكه اين امر به صورت تدريجى رخ مى‌دهد، و موجودات را آرام آرام از روشنايى روز به تاريكى شب و از تاريكى شب به روشنايى روز منتقل مى‌سازد، و فرا رسيدن شب و روز را از مدتى قبل اعلام مى‌دارد تا همگان خود را آماده كنند.

جمع ميان دو تفسير در مفهوم آيه نيز كاملا ممكن است.

[١]" يولج" از ماده" ايلاج" و آن هم از ماده" ولوج" گرفته شده است،" ولوج" به معنى داخل شدن و نفوذ كردن و" ايلاج" به معنى داخل كردن و نفوذ دادن است.