تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤ - گنهكاران از سيمايشان شناخته مىشوند!

رنگ سرخ و به صورت مذاب همچون روغن در مى‌آيد.

" وردة" و" ورد" به معنى" گل" است و از آنجا كه گلها غالبا سرخ رنگند معنى سرخ را در اينجا تداعى مى‌كند.

اين واژه به معنى اسبهاى سرخ رنگ نيز آمده، و از آنجا كه اينگونه اسبها در فصول سال تغيير رنگ مى‌دهند در فصل بهار كمى زرد رنگ و در فصل زمستان سرخ رنگ، و در شدت سرما تيره رنگ مى‌شوند، دگرگونيهايى كه صحنه آسمان در قيامت پيدا مى‌كند به آن تشبيه شده است كه گاه همچون شعله آتش سرخ و سوزان، و گاه زرد رنگ، و گاه سياه دودآلود و تيره و تار مى‌شود.

" دهان" (بر وزن كتاب) به معنى روغن مذاب، و گاه به معنى دردى است كه در روغن ته‌نشين مى‌كند، و غالبا رنگهاى مختلفى دارد. اين تشبيه ممكن است از اين نظر باشد كه رنگ آسمان به صورت روغن مذاب گلگون در مى‌آيد، و يا اشاره به ذوب شدن كرات آسمانى، و يا رنگهاى مختلف آن بوده باشد بعضى" دهان" را به معنى" چرم سرخ رنگ" نيز تفسير كرده‌اند، و در هر صورت اين تشبيهات تنها مى‌تواند شبحى از آن صحنه هولناك را مجسم سازد، چرا كه در واقع شباهتى به هيچ حادثه‌اى از حوادث اين دنيا ندارد، و صحنه‌هايى است كه تا كسى نبيند نمى‌داند.

*** و از آنجا كه اعلام وقوع اين حوادث هولناك در صحنه قيامت، و يا قبل از آن هشدارى است به همه مجرمان و مؤمنان، و لطفى است از الطاف الهى، بعد از آن همان جمله سابق را تكرار فرموده، مى‌گويد:" كدامين نعمت از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد"؟! (فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ‌).

*** در آيه بعد، از حوادث تكوينى قيامت، به وضع انسان گنهكار در آن روز،