را از خدا طلبکار می‌داند خصوصا که در کتابهای حدیث یا دعا مانند مفاتیح‌ نوشته است که اگر مثلا دو رکعت نماز خواندی خداوند چقدر اجر و ثواب‌ می‌دهد ، اگر فلان زیارت را کردی چنین و چنان . با خود می‌گوید پس ما آنجا خیلی انبار کرده‌ایم ، الی ما شاء الله انبار کرده‌ایم . قرآن می‌گوید : " « انما یتقبل الله من المتقین » " همه آنها درست است اما شرطش متقی‌ بودن است . اگر متقی باشی خدا می‌پذیرد ، اگر متقی نباشی اساسا از گمرک‌ آنجا رد نمی‌شود ، هیچ قبول نمی‌شود .
دو مرتبه " « و اتقوا الله »" تقوا مقدمه عمل و شرط قبول عمل است ، و هر عملی انسان را آماده می‌کند برای تقوای بعد از عمل و تقوای بالاتر .
" « ان الله خبیر بما تعملون » " خدا به تمام کارهای شما آگاه است .
در یک آیه قرآن داریم : " « یا ایها الذین امنوا اتقوا الله حق تقاته " [١] تقوای الهی داشته باشید آن تقوایی که شایسته خداست . گفتیم‌ تقوا بر می‌گردد به خود نگهداری کردن از تخلف که باز تخلف به دنبال‌ خودش مجازات می‌آورد . یک وقت هست انسان می‌خواهد تقوا داشته باشد در مورد یک قانون عرفی . قانون عرفی ، یک قانون اجباری که به انسان تحمیل‌ شده حد حکومتش چقدر است ؟ فرض کنید انسان در خیابان می‌رود آنجا می‌داند مأمور هست ، حد تقوا در آنجا اقتضا می‌کند که مثلا چون اینجا چشم مراقبی‌ هست حدود مقررات را رعایت کند . یا در اتاقی که چند نفر دیگر هم‌ نشسته‌اند با هم آرامتر حرف می‌زنند . ولی اگر انسان بخواهد در مورد قانون‌ الهی تقوا داشته باشد یعنی در مورد قانون کسی که از اعماق ضمیر انسان‌ آگاه است ، هیچ عملی ، کوچک یا بزرگ ، از انسان صادر نمی‌شود مگر اینکه‌ او آگاه است ، به عمل انسان ، به سر

[١] آل عمران / . ١٠٢