و ضمیر آگاهش است ( در این صورت همیشه در هر حال باید مراقب باشد . ) این است که می‌گوید : " « ان الله خبیر بما تعملون »" . این " « ان‌ الله خبیر بما تعملون »" به جای " « اتقوا الله حق تقاته »" است .
بدانید تقوای الهی است ، طرف خداست ، " « الحی القیوم الذی لا تأخذه‌ سنة و لا نوم »" [١] ، آن که درباره او غفلت معنی ندارد . جمله " « و لتنظر »" که می‌فرماید باید دقت کنید، علمای اخلاق گفته‌اند مراقبه و محاسبه یعنی همین ، مراقبه و محاسبه از همین آیه قرآن در می‌اید که البته‌ تعبیر " محاسبه " در احادیث هم زیاد آمده است .
بعد می‌فرماید: " « و لا تکونوا کالذین نسوا الله فانسیهم انفسهم اولئک‌ هم الفاسقون »" مباشید از کسانی که خدا را از یاد بردند ، از خدا غافل‌ شدند و به مجازات این عمل - که لازمه قهری این عمل است - خدا خودشان را از خودشان غافل کرد . از خدا غافل شدند ، لازمه از خدا غافل شدن ، از خود غافل شدن است. " « اولئک هم الفاسقون غ" فاسقهای حقیقی همینها هستند.
در قرآن تعبیرات عجیبی در مورد نفس انسان آمده است . گاهی این تعبیر آمده است که خود را زیان نکنید ، خود را نفروشید ، خود را فراموشی نکنید همه اینها به نظر عجیب و غریب می‌آید . خود را زیان نکنید ، یعنی چه‌ انسان خودش را زیان نکند ؟ حتی اگر کسی از آن قماربازهای درجه اول هم‌ باشد تمام مال و زندگی و خانه و لباس و مثل بعضی - شنیده‌ام - زنش را می‌بازد ، باختن یعنی از دست دادن ، ولی انسان خودش را بخواهد از دست‌ بدهد که معنی ندارد ، چون هر جا باشد بالاخره خودش با خودش است ، خودش‌ که از خودش جدا

[١] بقره / . ٢٥٥