پیغمبران را می‌فرستد ؟ معلوم است ، جواب ابتدائی که داده می‌شود این‌ است که خدا پیغمبران را برای هدایت و راهنمایی مردم و برای خوب شدن و اصلاح مردم می‌فرستد . پشت سر این طلب یک سؤال و گاهی به صورت ایراد و اشکال مطرح می‌شود و آن اینکه اگر خدای متعال - به تعبیر آنها - علاقه‌مند به هدایت و اصلاح مردم است ، او که قادر است ، قادر متعال و قادر علی‌ الاطلاق است ، چه ضرورتی هست که پیغمبران را برای هدایت و اصلاح مردم‌ بفرستد ؟ آیا بهتر نبود که خودش به قدرت غیر متناهی که دارد مردم را مهتدی و راه یافته خلق کند ، مردم را اصلاح شده و ترتبیت شده و خوب خلق‌ کند تا اساسا نیازی به فرستادن انبیاء در کار نباشد ؟ اگر چینین علاقه‌ای‌ از طرف خدای متعال به هدایت و خوبی مردم می‌بود ( می‌بایست ) از اول‌ مردم را جور دیگر خلق می‌کرد نه این جور که نیازمند باشند به عده‌ای به نام‌ " انبیاء " که برای هدایت مردم بیایند . در آن جلسه عرض کردیم که در این آیه کریمه مطلب به گونه‌ای طرح شده‌ است که پیشاپیش به این سؤلات یا به این ایراد و اشکال‌ها جواب داده شود . نمی‌خواهیم آنچه را که در جلسه پیش عرض کردیم تکرار کنیم ، فقط برای‌ یادآوری ، خلاصه و تتمه‌اش را عرض می‌کنیم و آن اینکه پی بردن به راز این‌ مطلب از یک جهت مربوط به خداست و از یک جعت مربوط به انسان ، و به‌ عبارت دیگر این سؤال و این ایراد ناشی از خداشناسی است از یک جهت ( خدا را آنچنان که باید در علو و عزتش نشناختن از یک جهت ) و انسان را نشناختن از جهت دیگر . اما خدا را نشناختن از آن جهت است که غالبا در این گونه مسائل ، در میان صفات خداوند فقط به یک صفت تکیه می‌شود و آن‌ صفت " قدرت " است : خدا که قدرت دارد همه انسانها را خوب بیافریند ، پس چرا خوب