باشد و من از یک نظر احتمال می‌دهم که این آیه ناظر به دنیا باشد چون‌ هنوز وارد عالم قیامت نشده‌ایم ، وعده قیامت است ( « سنفرغ لکم ایه‌ الثقلان ») . ایه وقتی می‌خواهد بگوید که خواهیم رسد به وقتی که در آن‌ وقت کیفر و پاداشی هست ، می‌گوید پس الان چنین چیزی هست ، اگر می‌توانید از ملک خدا خارج شوید که کار به آنجاها نکشد خارج شوید ، اگر می‌توانید از اقطار آسمانها و زمین خارج شوید ، خارج شوید ، ولی این که‌ یک امر عملی نیست ، از قانون خدا و از ملک خدا که نمی‌شود بیرون رفت . ملک خدا یعنی ملک وجود . هرجا که بروید ملک وجود است و هرجا که بروید ملک خداست . پس همه جا حوزش قدرت الهی است . چون همه جا حوزه قدرت‌ الهی است همه جا حوزه قانون الهی است و قانون الهی برای انسانهاست ، یعنی قانون پاداش و کیفر ، عمل و عکس العمل . وقتی که می‌فرماید : " « لا تنفذون الا بسلطان »" کأنه اینجا یک سؤال پیش می‌آید : ما که‌ نمی‌توانیم از این عالم آسمانها و زمین بیرون برویم ، آیا قدرتی هم نیست‌ که ما را از آسمان و زمین ( اینجایی که ما الان هستیم ، این عالم محسوس‌ ما ) بیرون ببرد ؟ ( و عالمی ماروای این عالمها و مافوق آسمانها و زمین‌ هم هست که در واقع عالم ربوبیت است . ) می‌گوید : " « الا بسلطان » " بله اگر شما به آن مقام برسید ، اصلا مقام شما مقام مافوق آسمانها و زمین‌ خواهد شد . این همان است که گفت :

آن که رست از جهان فدک چه کند

آن که جست از جهت فلک چه کند

مسأله‌ای است که آیا انسان می‌رسد به مقامی که از جهات بیرون برود ؟ اقطار آسمانها و زمین ، عالم جهات است یعنی عالم ابعاد . مسلما اگر انسان بخواهد در این جهات حرکت کند هیچ گاه خارج نمی‌شود . من می‌خواهم‌ از این طرف بروم تا خارج شوم ، هر چه بروم