بدعت را هم خوب عمل نکردند . بدعتشان چه بود ؟ رهبانیت ، همین حالت‌ به اصطلاح غار نشینی و صومعه نشینی ، حالت گریز از خلق و نجات دادن خود، برای نجات دادن خود و دین خود فرار کردن از خلق. "« رهبانیة ابتدعوها " یعنی ما دیگر رهبانیت را برای آنها فرض نکرده بودیم ، یعنی خیال‌ نکنید که این ریاضت و رهبانیتی که در میان پیروان مسیح هست این هم جزو تعلیمات مسیح بوده ، نه ، این جزو تعلیمات مسیح نبوده ، این را ابتداع‌ کردند یعنی از خود ساختند ، از خود به وجود آوردند . " « ما کتبناها علیهم »" ( این جمله ) تأکید و توضیح همان " « ابتدعوها »" است : بدعتی بود که خود ایجاد کردند و ما بر آنها این را ننوشته بودیم . حال‌ آنها چرا این کا را کردند ، هدفشان در ابتدا چه بود ؟ آیا از اول هدف‌ بدی داشتند یا هدف خوبی داشتند ؟ قرآن می‌گوید از اول هدفشان رضای خدا بود ، این کار برای رضای خدا کردند : " « الا ابتغاء رضوان الله »" . استثناء است از یک امر مقدر ، یعنی اینها این رهبانیت را ابتداع‌ نکردند جز برای رضای حق ، ولی همین بدعتی را هم که برای رضای حق ایجاد کردند آنچنان که باید رعایت نکردند ، یعنی از مسیر چیزی که خودشان خلق‌ کرده بودند و بدعتی که ایجاد کرده بودند نیز منحرف شدند . روایتی هست از حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم که خیلی عجیب و عالی این آیه را تفسیر می‌کند . در حدیث است که یک وقتی ( حضرت ) با ابن مسعود بودند و ظاهرا سوار بودند . ( ابن مسعود همان صحابی معروف‌ است که از غلامان مکه و غلام ابوجهل بود و بعد مسلمان شد و جزو مسلمین‌ خیلی جلیل القدر قرار گرفت و جزو محدثین خیلی بزرگوار و از صحابه جلیل و به اصطلاح مبالی امیرالمؤمنین علی علیه السلام است . او از آن غلامهایی بود که در جاهلیت اصلا هیچ به حساب نمی‌آمد و در اثر اسلام مقام عالی پیدا کرد . ظاهرا یک وقتی پشت سر حضرت رسول