گروه خاص از مردم نمی‌دهد ، یعنی برای همه مردم آفریده است ، نه اینکه‌ اختصاص به بعضی از مردم داشته باشد . یادم است زمانی که جنگ بین الملل‌ دوم بود ( البته آنها جنبه تبلیغاتی داشت ، آنهایی هم که این حرفها را می‌زدند بهتر از دیگران نبودند ) رادیو آلمان وقتی قرآن می‌خواند ، سوره‌ الرحمن را که می‌خواند ، وقتی که به این آیه " « و الارض وضعها للانام " می‌رسید می‌گفت : " و الانگلیزیون یقولو الارض لنا " ( خنده حضار ) . " « و الارض وضعها للانام »" خدا زمین را برای همه مردم آفریده است . همه مردم را خدا خلق کرده . زمین را هم که خدا خلق کرده برای همه مردم‌ خلق کرده نه برای یک گروه خاص که دیگران از آن محروم بمانند . " « فیها فاکهة و النخل ذات الاکمام »" . کلمه " « وضعها »" ( در آیه قبل ) یعنی نهاد آن را این اشاره است به آن استفاده‌ای که انسان از نهادگی زمین می‌برد ، یعنی زمین برای انسان بساط و فرش و گهواره است که‌ انسان در روی آن قرار گرفته و حاجتش را رفع می‌کند . حال اشاره می‌کند به‌ جنبه‌های دیگر فواید و نعمی که زمین برای انسان دارد . زمین برای انسان‌ تنها فرش و مهاد و جایی که محل قرار باشد نیست ، " « فیها فاکهة و النخل ذات الاکمام »" در این زمین است میوه‌ها و درخت خرما با آن‌ غلافهای خودش که میوه‌ها را در غلاف قرار می‌دهد . گویا عرب به خرما " فاکهة " ( میوه ) اطلاق نمی‌کند ، از این جهت نخل را جداگانه ذکر کرده‌ است . فلاسفه اصطلاحی دارند ، می‌گویند " آباء ثلاثه و امهات اربعه " . زمین برای انسان حکم یک مادر را دارد . همنی طور که شیر در پستان مادر تهیه می‌شود و این تهیه شدن شیر در پستان یک امر تصادفی نیست یعنی اگز زنی حامله می‌شود و بعد تاریجا در پستان او مایعی پیدا می‌شود و هر چه که‌ ایام وضع حمل او نزدیک می‌شود آن مایع بیشتر و آماده‌تر می‌شود به طوری‌