آن جهت که ارحام هستند احسان کند - که در آیه بعد خواهیم خواند - ولی‌ آیا احسان به آنها به قیمت خیانت با جامعه اسلامی ؟ احسان به آنها به‌ قیمت خیانت به خدا و رسول ؟ نه .
در آیات زیادی از قرآن این مطلب تصریح شده است که ایمان آن وقت‌ ایمان است که هر جا که در سر دو راهی قرار گرفتید که یا خدا یا - مثلا - پدر ، یا خدا یا مادر ، یا خدا یا فرزند ، یا خدا یا زن ، یا خدا یا مال‌ ، یا خدا یا مسکن ، همه جا بگویید خدا : " « قل ان کان اباؤکم و ابناؤکم‌ و اخوانکم و ازواجکم و عشیرتکم و اموال اقترفتموها و تجارش تخشون کسادها و مساکن ترضونها احب الیکم من الله و رسوله و جهاد فی سبیله فتربصوا حتی‌ یأتی الله بامره »" [١] به آنها بگو ایمان مساوی است با پاکباختگی ، ایمان مساوی است با اینکه هر چه غیر ایمان است در درجه بعد قرار بگیرد . نمی‌گوییم آنها را به کلی نفی کنید بلکه می‌گوییم آنها در درجه بعد است‌ یعنی تا آن حدی است که با این تضاد نداشته باشد . بگو اگر پدران و فرزندان و خویشاوندانتان و اگر تجارت و بازرگانی‌تان - که خوف و بیم‌ ورشکستگی و کسادش را دارید - و اگر خانه‌ها و کاخها و منزلهایی که علاقه‌ به نشیمن در آنها دارید ، اگر اینها در نزد شما محبوبتر از خدا و پیامر باشد پس فعلا بروید ، عجالتا بروید تا بعد خبرش را به شما بدهیم ، یعنی‌ بروید دنبال کارتان . ایمان آن وقت ایمان است که در درجه اول واقع شود و هیچ چیزی هم درجه با آن نباشد ، اگر هم درجه شد می‌شود شرک . اصلا توحید معنایش این است ، یعنی خدا محبوب و مطلوب اول انسان و هر چه غیر خدا هست تابع این محبوب و به خاطر این محبوب ، محبوب باشد ، و اگر چیزی‌ محبوبیتش در این عرض یا بیشتر از آن باشد این دیگر

[١] توبه / . ٢٤