« فأولئک هم المفلحون »" (١) هر کس که از شح نفس حفظ شود ، از بخل و از حرص و از این حالت جمع کردن و پس ندادن، (چنین افرادی رستگاران‌اند) "شح" حالتی است که انسان فقط تمایل دارد به اینکه ثروت را گرد بیاورد و در او کوچکترین تمایلی به اعطاء وجود ندارد.) و هر مردمی که از شح نفس‌ حفظ شوند آنها رستگاران هستند . این " « و من یوق »" نشان می‌دهد که‌ حالت جماعت و جامعه را بیان می‌کند : هر جامعه‌ای که از شح نفس محفوظ بماند آن جامعه رستگار است . گروه سوم . ممکن است کسی بگوید پس آیا اگر فیئی بوده ، مال مهاجرین و انصار آن وقت بوده ؟ حالا که دیگر مهارجین و انصاری بوجود ندارد ، ( و اساسا ) بعد از یک نسل ، دیگر مهاجر و انصاری وجود ندارد . " « و الذین‌ جاءو من بعدهم »" و کسانی که بعد از اینها می‌آیند . ممکن است از این‌ فی‌ءها به صورت اموال غیر منقول باقی بماند ( یا فی‌ءهایی که بعد گرفته‌