الانسان علم القران " با اینکه انسان این طور فکر می‌کند که طبق قاعده‌ باید بگوید که خدای رحمن انسان را آفرید و قرآن را تعلیم داد . از نظر اسلام اگر حساب کنیم اول انسان آفریده می‌شود بعد انسان قرآن و هر چیز دیگر رامی‌آموزد . خلقت انسان بر آموختن انسان قرآن را ، تقدم دارد ، و بلکه به حسابی اگر کسی بگوید که قرآن جز همین الفاظ نیست ) بر خلقت‌ قرآن هم تقدم دارد چون قرآن بعد از اینکه پیغمبر خلق شده و سال چهلم تولد او فرا رسیده است در طول ٢٣ سال خلق شده است . و لی در اینجا تعلیم‌ قرآن بر خلقت انسان مقدم شده است . یک وجه آن - که همه مفسرین قبول‌ دارند - این است که می‌خواهد به این بیان اهمیت فوق‌العاده این نعمت را ذکر کند که این نعمت هدایت به وسیله قرآن ، آنقدر اهمیت دارد که باید قبل از نعمت خلقت ذکر شود . و اما یک وجه دیگر - همین طور که عرض‌ کردم و بعضی از مفسرین گفته‌اند - این است که در اینجا عنایت دیگری است‌ به تقدم وجودی قرآن بر انسان به آن نوع وجودی که غیر از وجود الفاظش‌ است . پس باز اول قرآن خلق شده است و بعد انسان . ولی به هر حال‌ نکته‌ای که برای ما عملا آموزنده است توجه به اهمیت این نعمت بزرگ یعنی‌ نعمت قران است و اهمیت نعمت علم و تعلیم به طور کلی . گو اینکه اینجا تعلیم قرآن ( ذکر شده ) است ولی بالاخره تعلیم است و باب ، علم است .
در سوره " اقرأ " نیز این طور می‌خوانیم : " « اقرأ باسم ربک الذی‌ خلق خلق الانسان من علق اقرأ و ربک الاکرم الذی علم بالقلم علم الانسان ما لم یعلم »" [١] . آنجا هم سخن از خلقت و تعلیم است ولی در آنجا چون‌ سخت از تعلیم قرآن بالخصوص نیست " (« علم الانسان ما لم یعلم "،"علم‌ بالقلم »" قلم را به

[١] علق / [٥] ١