" « خیرات حسان »" یعنی زنانی که هم از نظر روحی و معنوی خیرند و هم‌ از نظر زیبایی ، پس میشود نیکو سیرت و نیکو صورت ، هر دو وجود دارد . بعضی مفسرین گفته‌اند که اینجا اشاره به زنان دنیاست نه حورالعین‌ها ، زنانی از نوع انسان که اهل بهشت و اهل سعادت هستند . علاوه بر اینها باز " « حور مقصورات فی الخیام »" حورالعین‌هایی که‌ منحصرا در خیمه‌هایی هستند . همان مفهوم " « قاصرات الطرف لم یطمثهن‌ انس قبلهم و لا جان »" را با تعبیر دیگر گفته است ، یعنی " نه هر جایی " . این " « حور مقصورات فی الخیام »" باز مفهوم " نه هر جاییی " را می‌دهد . همان کلمه " « لم یطمثهن انس قبلهم و لا جان » " تکرار شده . معلوم است که قرآن به جنبه طهارت و عفاف و پاکی خیلی‌ عنایت دارد یعنی این را برای بشر یک ارزش اصیل می‌داند . " « متکئین علی رفرف خضر و عبقری حسان »" . درباره آنها هم داشتیم: " « متکئین علی فرش بطائنها من استبرق و جنا الجنتین دان »" . درباره‌ اینها داریم : " « متکئین »" تکیه زن‌ها هستند " « علی رفرف خضر »" برمتکاهای سبز و بر بساطهای بسیار قیمتی و بسیار نیک "« فبای الاء ربکما تکذبان »" پس چه نعمتی را شما می‌توانید تکذیب کنید ؟ در آخر دو مرتبه می‌فرماید : " « تبارک اسم ربک ذی الجلال و الاکرام " مبارک است و پر برکت است نان پروردگارت آن نام پر جلال و صاحب‌ جلالت و صاحب اکرام ، که می‌گویند اشاره به همان نام " الرحمن " است‌ که سوره با آن شروع شده است . سوره با کلمه " الرحمن " شروع شد و با توصیف " الرحمن " با جمله " « تبارک اسم ربک ذی الجلال و الاکرام " خاتمه پیدا می‌کند اشاره به اینکه آنچه که در عالم به وجود آمده است‌ از اول عالم تا آخر عالم ، دنیا و آخرت ، تمام اینها به اسم " رحمن " به وجود آمده است . می‌گویند : " ظهر الوجود ببسم الله الرحمن الرحیم " . اصلا " رحمن "