به سبب او امنتی را برای خودش کسب کرد . پس ما مؤمنیم ، او هم مؤمن‌ است ، ما مؤمنیم یعنی به وسیله او امنیت را کسب می‌کنیم ، او مؤمن است‌ یعنی او بخشنده امنیت ( امن خاطر و امن قلب ) به ماست .
" « المهیمن »" کلمه " مهیمن " در سوره مائده بر قرآن اطلاق شده‌ است ، می‌فرماید : " « و انزلنا الیک الکتاب بالحق »" ما قرآن را برای تو فرود آوردیم به حق ، یعنی از روی حقیقت " « مصدقا لما بین یدیه‌ من الکتاب »" در حالی که کتابهای آسمانی قبل از خودش را تصدیق می‌کند یعنی صداقت آنها را در اصل قبول می‌کند " « و مهیمنا علیه »" [١] ما قرآن را مهیمن بر کتابهای آسمانی قبل قرار دادیم . جمله عجیبی است که‌ قرآن مهیمن بر کتابهای آسمانی قبل ( تورات و انجیل ) است . معنی " مهیمن " چیست ؟ یک معنی مهیمن - که مفهوم همیشه هست - حفظ و نگهبانی‌ و مراقبت است . گفته‌اند که علاوه بر این ، مفهوم تصرف هم در آن هست ، مراقبی که حق اصلاح کردن و تصرف اصلاحی هم دارد . حال این تعبیر که قرآن‌ می‌فرماید قرآن حافظ کتابهای آسمانی قبل است ، با اینکه ناسخ آنهاست ، چگونه است که قرآن هم ناسخ آنهاست و هم حافظ آنها ؟ برای این است که‌ نسبت هر کتاب آسمانی بعدی با کتاب آسمانی قبلی نسبت ضد با ضد خودش‌ نیست . ( مارکسیستها یک حرفی می‌زنند که از ضدی ، ضدی تولید می‌شود که آن‌ را نفی می‌کند ) ، بلکه نسبت کاملتر است با ناقصتر ، نسبت کلاس بالاتر است با کلاس پایین‌تر که در عین حال که تغییرات و اصلاحاتی متناسب با خودش در کلاس بالاتر هست این طور نیست که آنچه را که در گذشته بود نفی‌ کند ، آن محتواهای صحیحش را حفظ می‌کند و البته بدعتها و تحریفهایی را که‌ در آن واقع شده از بین

[١] مائده / . ٤٨