پس این ، فرق میان رحمن و رحیم است . همه مشمول رحمت رحمانیه هستند ، خوشا به حال آن بنده‌ای که مشمول رحمت رحیمیه پروردگار هم باشد . اوست‌ خدای رحمان و اوست خدای رحیم . به تعبیر دیگری می‌گویند رحمانیت یعنی‌ بسط و نزول و جود از ناحیه پروردگار ، رحیمیت یعنی کشاندن این موجودات‌ به سوی خودش ، به سوی جوار قرب پروردگار .
" « هو الله الذی لا اله الا هو الملک القدوس السلام المؤمن المهیمن‌ العزیز الجبار و المتکبر »" . باز همان جمله " « هو الله الذی لا اله‌ الا هو »" در اول این آیه هم تکرار شده است . اوست " الله " که جز او الهی و معبوید نیست ، جز او شایسته‌ای برای معبودین وجود ندارد . " الملک " آن که ملک است . " ملک " که در فارسی " پادشاه " ترجمه‌ می‌کنند - حال ترجمه‌اش صحیح باشد یا نباشد نمی‌دانم - اسمی از اسماء پروردگار است که عرض کریم در قدیم به کسی " ملک " نمی‌گفتند ، " عبدالملک " می‌گفتند . ملکی داریمو مالکی . در سوره حمد می‌خوانیم : " « الرحمن الرحیم مالک یوم الدین »"

[١] اعراف / . ١٨٢