در انسانها، باطنها که در اینجا همه مستور و مخفی است، همه ظاهر می‌شود و این ظاهرها در تحت سیطره آن باطنها مخفی می‌شود . در اینجا حکومت بر ظاهر است . همه ما در اینجا یک عده انسانهای خیلی مؤدب و معقولی هستیم‌ که در اینجا نشیته‌ایم یا در خیابانها داریم راه می‌رویم ، همه مثل همدیگر هستیم و همه هم انسان هستیم ولی باطنهای ما ممکن است از زمین تا آسمان‌ تفاوت داشته باشد ، در باطن ، یکی زیبا باشد یکی زشت ، یکی انسان باشد یکی غیر انسان . در اینجا ظاهر بر باطن غالب و حاکم است یعنی باطن مخفی‌ است . ولی در آنجا قضایا که زیرورو می‌شود ظاهرها تابع باطنهاست یعنی هر کسی حشرش بر اساس هما نیت و باطنش است ، باطنش هر جور هست ظاهرش‌ هم تابع باطنش است یعنی اگر فرض کنید یک آدم با باطن یک گرگ شبیه‌ است دیگر ظاهرش هم ظاهر همان گرگ خواهد شد . به هر حال در عالم آخرت‌ اوضاع تغییر می‌کند ، همه چیز زیرورو می‌شود .
یا مثلا در این دنیا نظام اسباب حاکم و ظاهر است ( نه اینکه در آن‌ دنیا نظام اسباب نیست ) ، مسبب الاسباب با چشمها دیده نمی‌شود ، انسان‌ باید با دیده عقل دقت کند و در واری این اسباب ، مسب الاسباب را ببیند . ولی در آنجا فقط مسبب الاسباب است که نمایان است ، اسباب مخفی است‌ یعنی هر کسی می‌بیند که آن اسبابی هم که تا حالا می‌دید واقعا اسباب هستند یعنی زمام کارها به دست پروردگار است : " « لمن الملک الیوم لله‌ الواحد القهار »" [١]. الان هم همین طور است ، الان هم " « لم یکن له‌ شریک فی الملک غ" [٢]، ولی اکنون این مطلب ظهور ندارد مگر برای کسانی‌

[١] غافر / . ١٦ [٢] فرقان / [٢]