پس " « و النجم و الشجر یسجدان و السماء رفعها و وضع المیزان »" .
در ذیل همین آیه ، حدیثی در تفسیر صافی و تفسیرهای دیگر نقل کرده‌اند که‌ نشان می‌دهد " میزان " محدود به میزان جسمانی نیست بلکه توسعه‌اش از دایرش زندگی بشر و اجتماع بشر هم بیشتر است و همه عالم را فرا می‌گیرد .
اساسا خلقت بر اساس میزان و با یک سنجش معین است . آن حدیث این‌ است که پیغمبر اکرم فرمود : " « بالعدل قامت السموات و الارض » " آسمانها و زمین که بپاست به عدل بپاست و با میزان عدل بپاست ، یعنی‌ اگر ظلم و احجاف و عدم رعایت استحقاقها می‌بود این نظام که شما می‌بینید بر پا نبود .
" « و السماء رفعها و وضع المیزان » " . همه اینها برای چیست ؟ تعبیر خاصی دارد : " « الا تطغوا فی المیزان »" اینکه شما بشرها در میزانها طغیان نکنید ، خلاف عمل نکنید . تعبیر ، خیلی خاص است که انسان‌ اول تعجب می‌کند ، چون " « الا تطغوا فی المیزان »" تفسیر است ( و ) این چه تفسیری است که : « علم القران خلق الانسان علمه البیان الشمس و القمر بحسبان و النجم و الشجر یسجدان و السماء رفعها و وضع المیزان " الا تطغوا فی المیزان »" اینکه شما در سنجش خطا کاری نکنید ، حال اعم از اینکه ( این جمله ) تفسیر همان " وضع المیزان " باشد یا آن طور که من‌ فکر می‌کنم تفسیر جمله‌های قبل هم باشد . این چه نوع تفسیر کردن است ؟ ! تفسیرش عجیب است . کأنه این است که معنی همه اینها چیست ؟ همه اینها یعنی این . " « الشمس و القمر بحسبان و النجم و الشجر یسجدان » " خورشید و ماه با حساب منظم هستند ، گیاه و درخت خدا را دارد سجده می‌کند ، یعنی امر خدای خودش را اطاعت می‌کند ، این آسمان بلندی که قرار داده‌ شده ، این مقیاسها که

[١] تفسیر صافی ، ج / ٢ ص . ٦٣٨