آشنایی با قرآن 6
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص

آشنایی با قرآن 6 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨

، گاهی پیش آن ، هیچ انسی و جنی با او تماس پیدا نکرده است " « کانهن‌ الیاقوت و المرجان »" گویی در صفا یاقوت یا مرارید هستند یعنی بدنهای‌ اینها این طور با صفاست . " « هل جزاء الاحسان الا الاحسان »" آیا جزای‌ نیکی جز نیکی خواهد بود ؟ یعنی هر کس که در دنیا نیکی کند نیکی می‌بیند . در ذیل همین (آیه است) که وارد شده است که آیا جزای توحید و " « لا اله‌ الا الله »" جز بهشت چیز دیگری می‌تواند باشد ؟ " « و من دونهما جنتان »" دو بهشت نازلتر از اینها هم وجود دارد . آنجا داشت : " « و لمن خاف مقام ربه »" . مفسرین گفته‌اند - و درست‌ گفته‌اند - در آنجا چه بهشت روحانی‌اش و چه بهشت جسمانی‌اش مال " « لمن‌ خاف مقام ربه »" بود ، یعنی اهل اخلاص ، کسانی که خدا را به هیبت و عظمت شناخته‌اند ، ولی در پایین‌تر و کمتر از اینها هم دو بهشتی هست اما برای افرادی که از اینها کمتر هستند ، و گفته‌اند منظور افرادی است که‌ عبادتشان برای بهشت یا برای فرار از جهنم بوده است . " « مدهامتان " دو بهشتی سرسبز . اینجا سخن از سر سبزی است . " « فیهما عینان‌ نضاختان »" . در آنجا سخن از دو چشمه جاری بود ، اینجا هم سخن از دو چشمه دیگر ، ولی اینجا تعبیر " « نضاختان »" دارد یعنی جوشش زن ، فواره زن . اما اینجا هم توصیف نمی‌کند که این چشمه‌ها چگونه چشمه‌هایی‌ است . " « فیها فاکهة و نخل و رمان »" . آنجا داشتیم : " « فیهما من‌ کل فاکهة زوجان »" در آن ( دو ) بهشت اهل اخلاص از هر میوه‌ای دو نوعش‌ وجود دارد . در این دو بهشت درجه پایین‌تر میوه‌ای است و نخلی و اناری ، درخت میوه و درخت نخل و درخت انار . " « فیهن خیرات حسان »" و در آن بهشتها هم زنانی که خیر و نیکو هستند ( وجود دارند ) ، زنان نیکو خصال و نیکو صورت ، یعنی نیکو سیرت و نیکو صورت . خیر ، حسن معنوی را می‌گویند و حسن ، حسن صوری را .