آشنایی با قرآن 6 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٢

گناهکاران دروغ می‌پنداشتند یعنی نسب دروغ می‌دادند که ای آقا دروغ است .
دروغ دانستن غیر از نسبت دروغ دادن است . ( نسبت دروغ دادن یعنی ) دروغ دانستنی که منشأش این است که انسان نمی‌خواهد فلان چیز راست باشد .
این مطلب را مکرر گفته‌ایم که گاهی انسان چیزی را تصدیق می‌کند چون دلش‌ می‌خواهد راست باشد . چون دلش می‌خواهد راست باشد می‌گوید راست است .
یک چیزی را می‌گوید دروغ است چون دلش می‌خواهد دروغ باشد . مثل اینکه‌ گاهی می‌گوییم ان شاء الله دروغ است ، یعنی دل من می‌خواهد دروغ باشد ، یا می‌گوییم ان شاء الله راست است ، یعنی دل من‌می‌خواهد راست باشد ، در حالی که دلبخواهی نیست . راست را آدم باید تصدیق کند خواه دل من بخواهد خواه نخواهد . دروغ را انسان باید دروغ بداندخواه دل من بخواهد خواه‌ نخواهد . " تکذیبها " یعنی دروغ نسبت دادن‌هایی که منشأش این است‌که‌ انسان نمی‌خواهد مطلب راست باشد ، چرا ؟ چون می‌خواهد گناه کند و دلش می‌ خواهد کیفری نباشد، چون دلش می‌خواهد کیفر نباشد می‌گوید این حرفها چیست؟ ! یعنی با برنامه ما جور در نمی‌آید . این مطلب را خود قرآن بیان می‌کند .
در سوره قیامت - که بعد ان شاء الله خواهیم رسد - می‌فرماید: " « لا اقسم‌ بیوم القیامة و لا اقسم بالنفس اللوامة ایحسب الانسان ان لن نجمع عظامه‌ بلی قادرین علی انسوی بنانه بل یرید الانسان لیفجر امامه یسئل ایان یوم‌ القیامة »" [١] انسان دلش می‌خواهد که در پیشاپیش خودش به فسق و فجور بپردازد، چون دلش این جور می‌خواهد قیامت یعنی چه ؟ ! یعنی این انکار بر اساس این میل است .