در اینجا به این ( مطلب ) پرداخته‌اند که مقصود چیست . عنقریب به شما خواهیم پرداخت . تعبیر یک تعبیری است که گویا یعنی از کارهای دیگر خودمان فارغ می‌شویم و به شما خواهیم پرداخت . اینجا سؤال به وجود می‌آید که ( آیا ) در مورد خدا این مطلب می‌تواند صادق باشد ؟ مثل این است که‌ ( می‌گوید ) الان دست ما به کارهای دیگر بند است، نوبت شما می‌رسد بعد ما به شما خواهیم پرداخت . بعلاوه مطلب در جای دیگر بیان شده است که " « لا یشغله شأن عن شأن »" هرگز کاری خدا را از کار دیگر باز نمی‌دارد، او شاغل نسبت به کار دیگر نمی‌شود .
معمولا انسان صفات تنزیهی خداوند را از مقایسه خلق کشف می‌کند . این‌ نقص را که در خلق می‌بیند می‌فهمد که ذات واجب الوجود دارای این نقص‌ نیست ، دارای کمال آن است . حضرت رضا علیه السلام فرمود : " « لا یفهم‌ ما هناک الا بما هیهنا » " یعنی چیزهایی که آنجا هست با آنچه در اینجا هست فهمیده می‌شود . این را در صفات سلبیه خوب می‌شود فهمید ، با خودمان‌ انسانها مقایسه می‌کنیم . ما اگر به یک کار بپردازیم ، در همان حال‌ نمی‌توانیم به یک کار دیگر ، دو کار دیگر ، ده کار دیگر هم به طور کامل‌ بپردازیم . حتی نگاه ما اگر بخواهد در یک نقطه متمرکز شود ، در

[١] نهج البلاغه فیض الاسلام ، خطبه . ١٧٧