با توحید جور در نمی‌آید و شرک است .
اینجا هم حاطب بن ابی بلتعه حرفش این بود که زن و بچه‌ام الان در آنجا هستند ، من جانب آنها را هم باید رعایت کنم ، نه ، دیگر " جانب آنها را هم " ، یک مقدار جانب این را یک مقدار جانب آن را یک جا به نفع‌ این یک جا به نفع آن ، ( با ایمان ) جور در نمی‌آید . قرآن می‌خواهد بفرماید که این روابط : رابطه با ارحام ، خویشان ، فرزندان ، اینها یک‌ رابطه‌هایی است که در چهار صباح دنیا بین انسان و اشیاء و اشخاص هست و یگانه رابطه‌ای که برای انسان الی الابد باقی می‌ماند رابطه با خداست یا با دوستان خدا . " « لن تنفعکم ارحامکم و لا اولادکم یوم القیامة »" ارحام‌ و خویشاوندان و فرزندانتان در روز قیامت سودی به حال شما نمی‌بخشند . در روز قیامت میان انسان و همه اینها جدایی واقعه می‌شود ، جز یک سبب ( باقی نمی‌ماند ) : " « اذا تبرا الذین اتبعوا من الذین اتبعوا و رأوا العذاب و تقطعت بهم الاسباب »" [١] رابطه‌ها در آنجا قطع می‌شود جز رابطه‌هایی که از ناحیه حق بر قرار باشد . " « الا خلاء یومئذ بعضهم لبعض‌ عدو الا المتقین »" [٢] در قیامت همه دوستان تبدیل به دشمنان یکدیگر می‌شوند مگر دوستانی که از روی تقوا با یکدیگر دوست بودند یعنی دوستانی‌ که پیوندشان با یکدیگر ناشی از پیوندشان با خدا بوده . زن و بچه و ارحام‌ و اولاد و همه اینها این جور است ، تاحدی که پیوند انسان با اینها ناشی‌ از پیوند ایمانی باشد و آنها با انسان شرکت داشته باشند ، این پیوند در قیامت باقی می‌ماند ، ولی اگر از این راه نباشد به کلی از بین می‌رود اصلا در قیامت انسان ( از اینها ) تبری می‌جوید و فرار می‌کند

[١] بقره / . ١٦٦ [٢] زخرف / . ٦٧