مؤمن بما هو مؤمن هم هستند . اگر شما را از ایمان عاری کنند با شما دوستند ، تا شما در لباس ایمان هستید و این جامه را به تن کرده‌ای دشمن‌ شما هستند . پس در واقع این هشدار درباره دشمنهای خودتان هم هست .
دشمنان مرا و دشمنان خود را دوستان و نزدیکان خود قرار ندهید .
در یک آیه دیگر در سوره آل‌عمران می‌فرماید : " « لا تتخذوا بطانة من‌ دونکم »" [١] . آنجا تعبیر دیگری است . " بطانه " یعنی آستر .
لباسی که انسان می‌پوشد یک رویه دارد ( و یک آستر ) . شعر نصاب می‌گوید:

" الظهاره ابره دان و البطانة آستر "

. عرب رویه پارجه لباس را " ظهاره " می‌گوید و آستر را " بطانه " .
این تشبیهی است که قرآن می‌کند . می‌فرماید در جامعه از غیر خود بطانه‌ نگیرید ، خیلی تعبیر عجیبی است ! یعنی در جامعه مسلمان ، غیر مسلمان هم‌ شرکت داشته باشد مانعی ندارد ولی یک وقت هست به صورت ظهاره شرکت‌ دارد ، پارچه رو ، یعنی پارجه شناخته شده ، آن که دیده می‌شود ، ( و یک‌ وقت به صورت بطانه و آستر ) ، یعنی تشکیلات جامعه اسلامی یک کارهای‌ علنی دارد ، یک کارهای سری و مخفی مثل آن کارهایی که به سیاست اجتماع‌ مربوط است ، غیر مسلمان بخواهد کارهایی در جامعه اسلامی داشته باشد که‌ روست ، مثلا تجارت یا زراعت داشته باشد ، مانعی ندارد ، اما غیر مسلمان‌ را در اسرار جامعه مسلمان ، در کارهای اساسی و پنهانی و نهانی و کارهایی‌ که در زیر و باطن اجتماع است ( شرکت دادن ، جایز نیست ) .
" « لا تتخذوا عدوی و عدوکم اولیاء تلقون الیهم بالمودش »" شما القاء دوستی میان خود و آنها برقرار می‌کنید . القاء مودت یعنی در دل مودتی‌ نسبت به

[١] آل‌عمران / . ١١٨